Γιατί κολλάμε με συγκεκριμένα σνακ;

Ελεος!!! Ολα είναι τόσο ωραία μελετημένα…για ρίξτε μια ματιά…:)
1. Το αλάτι είναι εθιστικό – γι’ αυτό πολλά σνακ έχουν τρομερά μεγάλη ποσότητα από αυτό.

2. H ζάχαρη επίσης είναι τρομερά εθιστική – και είναι ένας από τους λόγους που μπαίνει σε πολλά σνακ, ακόμη κι αν δεν το φαντάζεστε!

3. Σε συνεντεύξεις τους πολλοί διευθυντές εταιρειών παραγωγής σνακ έχουν πει πως δεν τρώνε τα προϊόντα που φτιάχνουν οι εταιρείες τους.

4. Οι επιστήμονες της Coca Cola φρόντισαν έτσι ώστε η γεύση της να είναι γνώριμη, αλλά να μην είναι ιδιαίτερα δυνατή, έτσι ώστε να την ξεχνάμε. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αγαπούν τις πολύ έντονες γεύσεις.

5. Στα πατατάκια είναι πολύ σημαντικός ο ήχος που κάνουν όταν τα δαγκώνετε! Μάλιστα, μετά από έρευνες διαπιστώθηκε πως οι άνθρωποι πιστεύουν πως όσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν, τόσο πιο νόστιμα είναι.

6. Η εταιρεία Frito Lay έχει 500 επιστήμονες και δοκιμαστές για να παράγει ακριβώς εκείνο το σνακ που θα κάνει τον καταναλωτή να κολλήσει!

7. Έχει μάλιστα και μηχάνημα, το οποίο προσομοιώνει το μασούλημα του σνακ, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα είναι αρκετά… κρατσανιστό!

8. Η Cadbury δοκίμασε 61 φόρμουλες για να πετύχει την πιο εθιστική γεύση για το Cherry Vanilla Dr Pepper.

9. Ακόμα και τα corn flakes έχουν αλάτι, ακόμη και οι σάλτσες έχουν ζάχαρη!

10. Το συσκευασμένο ψωμί έχει μεγάλη ποσότητα αλατιού, για να μην κολλάνε οι μηχανές παραγωγής του!

Πηγή: athensparty.com – ClopYPastE.grClopYandPastE.grClopYandPastE.blogspot.com

Άλλη μια μέρα περπάτημα

Σήμερα δεν είχα σκεφτεί το περπάτημα όλη την ημέρα. Κάπου εκεί προς το απογευματάκι νωρίς που ήρθε στο μυαλό μου ρώτησα τον Χρήστο αν είχε όρεξη να πάμε για λίγο περπάτημα ή να πάμε να πιούμε ένα καφεδάκι. Είχε να κάνει μια δουλίτσα και έτσι συμφωνήσαμε να πάει να την κάνει και να έρθει να με πάρει.

Έτσι μου ήρθε μια ιδέα να τα συνδυάσω όλα. Του είπα την διαδρομή που θα ακολουθούσα έτσι ώστε να το κάνω λίγο περπάτημα όσο θα έλειπε και του ζήτησα μόλις τελειώσει να έρθει να με πάρει απο το τελείωμα προς την αρχή και όπου με προλάβαινε, και έτσι και έγινε!

Έκανα 20 λεπτά μαζί με την μικρή πάλι όπου στην διαδρομή θυμήθηκα το ανέκδοτο οπου κάποιος είπε σε κάποιον που ήθελε να αδυνατίσει ότι η ιππασία είναι ένα και ένα. Έτσι λοιπόν και εκείνος ξεκίνησε καθημερινά. Στο τέλος αδυνάτισε το άλογο!!! χι χι χι . Έτσι και με την μικρή. Θα παραμείνει αδύνατη ΚΑΙ γυμνασμένη και η μαμά θα είναι στα ίδια χι χι χι

 

Να πάω ή να μην πάω ιδού η απορία

Καλησπέρα σε ολους!

Σήμερα από το πρωί ξεκίνησα τις δουλειές του σπιτιού. Τελείωσα σχετικά γρήγορα, μαγείρεψα και προς το μεσημεράκι μπήκα λίγο στο ίντερνετ. Λίγο αργότερα έφαγα με την μικρή και μετά υποτίθεται ότι η μικρή θα κοιμόταν και εγώ θα χαλάρωνα λίγο. Εγώ όμως ψιλοβαριόμουν και μετά από λίγο χάζεμα στην τηλεόραση σκέφτηκα το περπάτημα. Να πάω ή να μην πάω; Ιδού η απορία… και αν πάω που να πάω…που να πάω έτσι ώστε και να μην βαρεθώ αλλά και για να μην βρω καμία δικαιολογία παραπάνω.

Εκεί που ήμουν αναποφάσιστη σηκώθηκε για άλλη μια φορά η μικρή να με ρωτήσει αν είναι η ώρα να ….ξυπνήσει (από τον ύπνο που ΔΕΝ έκανε!!!) Της είπα να πάει να ντυθεί, ντύθηκα και εγώ και πήραμε το καρότσι της κούκλας της καθώς και το αυτοκίνητο και το πάρκαρα σε ένα σημείο και ξεκινήσαμε το περπάτημα. 

Άλλη διαδρομή είχα στο μυαλό μου να κάνουμε αλλά επειδή ένιωθα καλά και σχετικά ξεκούραστη είπα να το προχωρήσω και λίγο παραπέρα. Μέχρι να κάνουμε την παραπάνω παράκαμψη κάπου στα μισά της είχα αρχίσει να ιδρώνω. Κάπου εκεί που το λαχάνιασμα έτεινε να φτάσει σε καλά επίπεδα πήρα την φιλενάδα μου τηλέφωνο και της είπα:

“Δεν σου κρύβω ότι εσένα σκέφτομαι όση ώρα περπατάω!!! Οπότε είπα να ακούσεις και την φωνή μου πριν καταρρεύσω!!! :)”

(είχαμε μια σχετική συζήτηση πριν φύγει για το περπάτημα και την άσκηση γενικότερα). Αφού πήρα την μικρή μου τονωτική ένεση σε συνδυασμό με χιούμορ συνεχίσαμε μέχρι να φτάσουμε και πάλι στο αυτοκίνητο. Σύνολο ώρας: 40 λεπτά.

 

Τα νεα μου

Γεια σας παιδάκια!

Τι μου κάνετε; 

Θυμάστε τον Ζήκο που έλεγε ότι εγώ κάνω πολλά χρόνια τις ίδιες τάξεις για να τα μάθω καλά; Έ κάπως έτσι κάνω και εγώ τελικά με τα κιλά. Τα κρατάω καλά καλά και κάποια στιγμή θα τα αφήσω να φύγουν έτσι ώστε να μην μου λείψουν! :)

Προς το τέλος του καλοκαιριού βρήκαμε μια καλή προσφορά και είπαμε να φύγουμε για λίγες μέρες. Η προσφορά περιείχε και όλα τα γεύματα της ημέρας οπότε ήταν η πρώτη φορά μετά απο αρκετά χρόνια που έβαλα κιλά σε διακοπές. Βλέπετε που μόλις περάσουν τα Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι όλοι αρχίζουν για το πως θα χάσετε τα κιλά των διακοπών; Εγώ είχα πολλά χρόνια να ασχοληθώ με κάτι τέτοιο μιας και τα είχα παρέα όλο τον χρόνο και παραδόξως στις περιόδους αυτές δεν έπαιρνα βάρος.

Μέχρι φέτος…που πήρα όσα σχεδόν έχασα…

Δικαίως γιατί έφαγα με το παραπάνω. Καλά να πάθω…Με το που γύρισα και είδα τα αποτελέσματα…είπα ότι θα ξεκινήσω αμέσως πρόγραμμα γιατί συνήθως κιλά που έρχονται γρήγορα φεύγουν και γρήγορα. Και μιας και μέχρι τώρα δεν είχα την “ευκαιρία” να το δω μιας και τα υπόλοιπα έχουν εδραιωθεί θα το δω με αυτά. Μέχρι στιγμής έφυγαν τα 4,5 και πιστεύω να χάσω και τα υπόλοιπα και να βρεθώ πάλι εκεί απο οπου τα άφησα.

Αυτό το διάστημα ήταν και η κολλητή μου εδώ και τα λέγαμε. Είδε αμέσως την διαφορά εκείνων των -5 αλλά και εκείνη των +7. Κουβέντα στην κουβέντα είπαμε να κάνουμε κάτι μαζί και παράλληλα χώρια έτσι ώστε να αποτελέσει θετική έκπληξη η επόμενη συνάντησή μας σε τρεις μήνες.

Ενα κομμάτι μέσα μου νιώθει ότι είναι ενα κλικ μακριά απο το να το πάρω πια σοβαρά. Ενα τέτοιο κλικ υπάρχει και σε εκείνη. Κουβεντιάσαμε τα συν, βάλαμε ένα στόχο και αν τα καταφέρουμε θα έχουμε και επιβράβευση ;)

Ε μα πια, κόψαμε το ένα με την μια προσπάθεια, κόψαμε κάτι άλλο με την άλλη, μέχρι και τον καφέ μας αλλάξαμε. Δεν είναι κατάλληλη στιγμή να μπουν όλα μαζί σε μια λειτουργία; :)

Η απόσταση είναι ύπουλη αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα απογοητεύσει η μια την άλλη. Αν και ξεκίνησα νωρίτερα (με το που γύρισα), παρόλο που έχω πολύ περισσότερα κιλά απο εκείνη να χάσω, παρόλο που νιώθω αυτό το παραπάνω κλικ να πάει να πατηθεί…νιώθω μια σιγουριά να το πω; Ενθουσιασμό να το πω; Σαν να βάζουμε κάποιο στοίχημα; Δεν ξέρω πώς να το πω ξέρω όμως ότι θα ξενερώσω πολύ άσχημα αν κάνει πίσω και φαντάζομαι οτι το ίδιο θα νιώθει και εκείνη. Γιατί καλά τα λόγια αλλά η πράξη είναι το θέμα….πια!

Ο πρώτος μας στόχος είναι τρίμηνος!

Πρόσφατα πήγα στην Αθήνα με μια φίλη μου και περάσαμε την μέρα μαζί…έτσι κάπως κοριτσίστικα :) Όταν έφτασε η ώρα του μεσημεριανού και παρόλο που το στομάχι είχε κολλήσει στην πλάτη απο την πείνα και την δίψα, έμεινα πιστή στις επιλογές που έπρεπε, ήπια και 2 λίτρα νερό, πήρα και στην συνέχεια ένα καφέ και γέμισε το μυαλό μου εικόνες και το στομάχι μου με ότι έπρεπε και τίποτα παραπάνω! Μάλιστα μετά απο καιρό δεν σας κρύβω ότι χάζευα στα ρούχα (ενώ συνήθως προσπερνώ μιας και δεν έχουν το νούμερο μου) με μια άλλη ματιά /  διάθεση…σαν μέσα μου να μου έκλεινα το μάτι και να έλεγα…σύντομα…

Φτου φτου φτου να μην ματιάσω διάθεση και προσπαθεια. Οι ωραίες μέρες των διακοπών με ότι έφεραν σε κιλά μένουν πίσω και το φθινόπωρο ξεκινά με 4 κανόνες – υπενθυμίσεις που γράφτηκαν με χιουμοριστική και ειλικρινή διάθεση ανάμεσα σε δυο κολλητές για να τους θυμίζουν ότι δεν είναι μόνες …ακόμα και στο χάσιμο κιλών.

Χαίρομαι που η διάθεσή μας ξύπνησε παράλληλα και εύχομαι να έχουμε το μυαλό, την δύναμη και την όρεξη να την κρατήσουμε ξύπνια αυτή την φορά :)

Σ’ αγαπώ πολύ μικρούλα μου!

Διατροφικά νέα

Εδώ είμαι και πάλι…

Τι μου κάνετε; Μακάρι να είστε κάπου χαλαρά και να απολαμβάνετε τα μπανάκια σας με τον ήλιο να χαιδεύει τις αισθήσεις σας :)

Εγώ είπα να σας πω μια καλησπερα και τα νεα μου..Πως περνάει έτσι ο καιρός; Πότε πέρασε κι ολας ένας μηνας σχεδόν απο την τελευταία φορά που σας έγραψα τα διατροφικά μου νέα; Ελεος!

Τότε λοιπόν σας είχα γράψει ότι μετρούσα σύνολο -3,500 κιλά. Αυτό το διάστημα και πρόσεξα και έμεινα σταθερή και δεν πρόσεξα λίγες μέρες (οχι σε γουρουνιές αλλά ως προς την σύσταση της τροφής) με αποτέλεσμα +1,700 να μου επιστρέψει σε συσκευασία δώρου τώρα τελευταία.

“Αι σιχτίρ” σκέφτηκα, Ενα βήμα μπροστά δυο πίσω! Και το αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια στην ουσία να είμαι πανω κατω στα ιδια κιλά! 

Νιώθω ότι κάτι δραστικό πρέπει να κάνω. Αρχίζουν και μου το δείχνουν πολλά γύρω μου, το σώμα μου μου πετάει προειδοποιητικά μηνύματα και η μικρή περιμένει αδελφάκι… και όλα αυτά για να αλλάξουν είναι μόνο στο δικό μου χέρι….

Οι γύρω μου μου λένε και μου ξαναλένε για την χειρουργική λύση απο την μια…βλέπω και το τρέξιμο της φιλενάδας μου απο την άλλη…οι σκέψεις μου γυρνάνε στις ίδιες αμφιβολίες….απο την άλλη αναρωτιέμαι πόσο μεγάλο ουπς θα είναι στον οργανισμό μου να χάσεις γύρω στα 10-15 κιλά μεσα σε ενα μηνα, πόσο μεγάλη ώθηση ψυχολογική θα αποκτήσεις…και αν όμως μετά…; σκέψεις και αμφιβολίες που δεν θέλω να τις επεκτείνω τώρα γιατί θα γράφω μέχρι αύριο ξαναγυρνάνε σε πρώτο ρόλο στον εγκέφαλό μου. Και απο την άλλη ξαναγυρίζει ο γιατρός μου με την προπερσινή παρακαλώ φράση…”Να κάνεις χειρουργείο να πέσουν τα κιλά σου, για να προχωρήσουμε στην επεμβατική στεφανιογραφία αν χρειαστεί. Τώρα να στην κάνω να δούμε σε τι φάση είσαι αλλά αν πρέπει να επέμβω με σταντ κτλ δεν θα μπορώ. Πρέπει να χάσεις κιλά. Πόσα κιλά; 50! Δεν κατάλαβα γιατί είσαι αρνητική; Για αυτές τις περιπτώσεις είναι. Επιβάλεται να το κάνεις! κλείσε ραντεβού και μην το αφήνεις” και δώστου ξανά οι αμφιβολίες και μια φωνή κάπου εκεί στο βάθος που να μου φωνάζει μην πας…μπορείς να τα καταφέρεις. Και αν μπορείς τότε γιατί δυο χρόνια τώρα σχεδόν εσύ μαλακίζεσαι αντί να έχεις να δείξεις ένα πτωτικό αποτέλεσμα; 50 κιλά για τη καρδιά, 50 κιλά για τις φλέβες. 50 κιλά για το παιδί! Ολα μαζί σε συσκευασία δώρου βρε!

Ωχ!!!!!Μπέρδεμα. Για το δικό μου το μυαλό γιατί για τους άλλους είναι ξεκάθαρο. Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι. Εγώ έχω δίκιο ή οι άλλοι; Και κάπου εκεί μέσα στα γιατί και στα διότι, την ώρα που ένιωθα τα περιθώρια να στενεύουν είπα για άλλη μια φορά στον εαυτό μου ότι πρέπει να κάνω μια σοβαρή προσπάθεια. Μια τελευταία σοβαρή προσπάθεια η οποία αν δεν πετύχει η μόνη λύση μετά κυρίως χρονικά είναι το χειρουργείο…

Ωραια τα λιγοστά βραδυνά, ωραία τα weight watchers αλλά για την συγκεκριμένη χρονική στιγμή θέλει κάτι πιο δραστικό…Ισως η πρωτεινική δίαιτα που έκανα πέρσι και μου χάρισε τα -9 κιλά και το βασικότερο που έμεναν σταθερά παρά τα ελεύθερα διαστήματα που έδινε η δίαιτα για να υπάρξει μια ισορροπία στην διατροφή.

Είδα και την φίλη μου που ακόμα τα έχει κρατήσει τα χαμένα της. 25 κιλά σε σχεδόν 6 μήνες δεν το λες λίγο (το δικό της αποτέλεσμα). Βέβαια παρόλο που έχει τελειώσει απο εκείνο το 6μηνο όποτε παει να ξεφύγει με ενα δυο κιλά το ξαναξεκινάει για να κρατήσει μια ισορροπία.

Με βαριά καρδιά ξεκίνησα το πρώτο 10ήμερο και μάλιστα χωρίς μεγάλο ενθουσιασμό μιας και είναι λίγο μονότονη. 

Αύριο κλείνει το πρώτο δεκαήμερο και σήμερα ζυγίστηκα. Είδα το αποτέλεσμα, κατέβηκα και ξανα ανέβηκα να δω αν εχω κανει λάθος. 5 κιλά! Προσπάθησα να μην ενθουσιαστώ και την καταστρέψω την “τελευταία” μέρα. Έδιωξα το 1,700 και του έδωσα και τόκο μαζί. Απο την μια χάρηκα, απο την άλλη φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό…. Σύνολο -6,800

Εύχομαι να ξυπνήσει ο εγκέφαλος και να μην με αφήσω να βαρεθώ. Σαφώς και δεν θα είναι αυτό το αποτέλεσμα συνέχεια, σαφώς και έφυγε και το απολωλώς 1700 που οτι ειχε ερθει κτλ αλλά είναι εντυπωσιακό το πως σου ανεβάζει την διάθεση ενα και μόνο νούμερο! Μισό κιλό να αλλάξω δεκάδα και κρατάω μικρό καλάθι γιατί πολλές φορές την έχω κάνει την διαδρομή του πισωγυρίσματος.

Ιδωμεν….

5 Βήματα για να δω Φως στο τούνελ (Αναζήτηση Εαυτού)