Κουκου!

Γειά σας παιδάκια μου γλυκά!

Τί μου κάνετε; Ελπίζω να αδυνατίζετε γιατί εγώ είμαι ακόμα στα ίδια…:(

Ο λόγος που έχω χαθεί δεν είναι αυτός, άλλωστε μπορεί να ακούτε τις τσιρίδες μου κατα καιρούς που συνειδητοποιώ ότι ο καιρός περνάει και εγώ μαλ…ζομαι. Ο λόγος είναι εδώ ;)

Έβγαλα τα των flexipoints στην επιφάνεια και άρχισα να ζυγιζω τροφές και να έχω αντικείμενα “μεζούρες” έτσι ώστε να μην μεταφράζει ο εγκέφαλος 200 ml γάλακτος για 100 και να το ποντομετρώ αναλόγως και μετά να αναρωτιέμαι “γιατί δεν πιάνει”;

Το μυστικό των weight watchers είναι η διαχείριση του μενού σου σωστά κατανεμημένο και η προσοχή στις ποσότητες!

Ζυγίστε 100γρ τηγανιτές πατάτες (ποσότητα υπολογισμού) και μετά υπολογίστε πόσο τρώτε εσείς. Καλύτερα να κάθεστε όταν το κάνετε μην σας έρθει καμία ζάλη και έχουμε ατυχήματα.

Αν αποφασίσεις να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου τότε το πρόγραμμα θα σε “οδηγήσει” απο μόνο του στην σωστή επιλογή των τροφών. Θα καταλάβεις ότι φυσικά και δεν πρέπει να φας (100γρ!!! χα χα ) πατάτες τηγανιτές των οποίων οι πόντοι είναι 8 αλλά σε “συμφέρει” να προτιμήσεις με τους ίδιους πόντους μια μερίδα χταπόδι με μακαρόνια ή μια ομελέτα με λαχανικά.

Αυτά τα ξέρεις φυσικά, σε “ξεγελάει” με την ελευθερία που σου δίνει αλλά για να δουλέψει η ελευθερία αυτή που φυσικά και ισχύει πρέπει πρώτα να ακολουθήσεις καμποσο καιρό μια ισορροπημένη διατροφή και κάποια στιγμή να πεις ας δοκιμάσω και κάτι άλλο που μπορώ να το εντάξω στα πλαίσια της διατροφής μου χάρη στα  weight watchers. Ότι συμβαίνει λίγο πολύ με όλες τις δίαιτες που δουλεύουν μόνο όταν τις ακολουθείς σωστά και με διάρκεια!

Και μετά πέφτεις πάνω σε δημοσιεύματα σαν και αυτό για την Αγκιλέρα και το σκέφτεσαι πλεον σοβαρά να αρχίσεις τις μούτζες στον εαυτό σου βλέποντας πόσο πολύ αλλάζει κάποιος (λες και δεν το ήξερες….απλά το ξανα μαθαίνεις…) όταν παχαίνει και όταν αδυνατίζει….

Τώρα αν περιμένετε να σας κανω βαρύγδουπες δηλώσεις για το αν ξεκινάω πάλι με τα weight watchers, δεν θα το κάνω για να μην με πάρετε με τις ντομάτες. Εύχομαι να το κάνω ….σωστά αν το ξεκινήσω για να μην πηγαίνει άδικα χαμένος ο καιρός… :)

Ξεκίνα!

Μπορείς να έχεις την μέρα της γουρουνιάς αλλά οι υπόλοιπες πρέπει να ειναι ισορροπημένες και το πρώτο πράγμα που έχεις να κάνεις ειναι να ξεκινήσεις…Κάνε το πρώτο βήμα….ΞΕΚΙΝΑ!

Ξεκίνα όμως σίγουρα, απλά και ουσιαστικά…Ξεκινησε όμως! Με μικρές καλες καθημερινες συνηθειες που οταν επαναλαμβανονται καθημερινα, μακροπροθεσμα φερνουν μεγαλες αλλαγες!!!

Το πρώτο βουναλάκι

Λίγες μέρες πριν άρχισα να νιώθω στα πατώματα. Ενώ ο διατροφικός μου μήνας πήγε καλά, στην αρχή του δεύτερου αρρώστησα και αισθανόμουν μαντάρα. Στην δική μου αδιαθεσία συμπληρώστε μια αντίστοιχη της κορης μου, και (σας έχω πει ότι κρατάω την ανιψιά μου πολλές φορές) την σκυτάλη έπιασε και η ανιψιά μου. Με το που πήγα να νιώσω λίγο καλύτερα είχα την μικρή ανιψιά με βήχα, μυξούλες και πυρετούλι, μαζί με τις μυξούλες και τον βήχα της κόρης μου και τον βήχα τον δικό μου.

Τα παράθυρα ανοιχτά με την κάθε ευκαιρία να αεριστεί το σπίτι. Το κλείσιμο μέσα να μου χτυπάει κόκκινο. Άσκηση έχω μέρες να κάνω και το στομάχι τούμπανο. Η διάθεση στα πατώματα λοιπόν και το μυαλό μου να γεμίζει με αμφιβολίες για άλλη μια φορά για την μέθοδο που επέλεγα. Κάτι που ήταν λάθος βέβαια αλλά όταν νιώθεις τα νεύρα σου στο κόκκινο δεν σκέφτεσαι και πολύ λογικά. Το να προβείς σε αλλαγές δεν είναι υπόθεση ενος μηνός είναι υπόθεση ζωής.

Σημαίνει ότι συνειδητοποιείς αυτά που μέχρι τώρα ήξερες και το κυριότερο επιλέγεις να τα κάνεις πράξη.Και αυτό δεν πρέπει να επηρεάζεται απο ψυχολογικές διακυμάνσεις. 

μιας και αυτό θα είναι μόνο η αφορμή να ξεκινήσει αυτός ο κύκλος που όλοι γνωρίζουμε καλά. Η ευεξία έρχεται απο την ψυχολογική μας διάθεση και όχι απο την τροφή που λαμβάνουμε.

Το ίδιο βράδυ που αισθανόμουν ότι θα σκάσω απο φούσκωμα και νεύρα είδα ότι είχα ωορρηξία. Έχω σταματήσει να κοιτάω πότε είναι οι ημερομηνίες γιατί δεν θέλω να μου δίνω “δικαιολογίες” για γουρουνίτσες, πράγμα που διαπίστωσα και την προηγούμενη περίοδο. Το φούσκωμα είναι αυτό που με κινητοποιεί να πώ “βρε λες;”

Δεν σας κρύβω ότι χάρηκα γιατί όλα αυτά τα συμπτώματα είχαν δικαιολογία και δεν ήταν γιατί απλά έχω χάσει την μπάλα. Το κλειδί είναι να μην ξεφύγεις και να μην παραστρατήσεις. Αν κανεις το λάθος και γουρουνιάσεις μετά έρχονται και οι τύψεις και πάει λέγοντας. Αν επιμείνεις άλλωστε στο να μην τρως ότι δεν πρέπει δεν μπορεί…θα φανεί! Μπορεί να πάρει ένα μήνα, δυο μέρες, τρεις εβδομάδες αλλά θα φανεί και το ξέρουμε. ‘Οπως ξέρουμε ότι δεν παχαίνουμε με αέρα.

Αν κάνουμε αλλαγές θα έχουμε και αλλαγές! Νομίζω ότι είναι τόσο απλό! Πολλές φορές χανόμαστε στα πολύπλοκα και ξεχνάμε την αλήθεια της απλοτητας!

Σήμερα και πριν ξεκινήσω να γράφω αυτήν την ανάρτηση είδα ότι η φίλη Μάρσι έχει κάνει μια αντίστοιχη. “Κοίτα να δεις” σκέφτηκα, “άλλη μια απόδειξη του πόσο κοινά συναισθήματα και σκέψεις βιώνουν όσοι αντιμετωπίζουν θέματα με τα κιλά τους”. Αφού έστειλα την απάντησή μου έκατσα να αποτυπώσω και τις σκέψεις μου εδώ :)

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το εξής: Είναι ενδιάμεσα πρωινού μεσημεριανού, έχω φάει για σνακ μια χούφτα ξηρούς καρπούς, έχω πιει και ένα ποτηράκι του κρασιού πορτοκάλι φρεσκοστυμμένο και όλα καλα. Μέχρι να φτάσει η ώρα του μεσημεριανού όμως αρχίζει και με κόβει μια πείνα εντονότατη. Γνωρίζω λοιπόν ότι διατροφικά είμαι καλυμμένη και ότι δεν πρέπει να πάρω οτιδήποτε άλλο. Κάποια στιγμή που άνοιξα τα ντουλάπια και αφού η πείνα υποχώρησε (μόνο πραγματική δεν ήταν) παρατηρώ ότι λίγο πολύ οι επιλογές για φαγητό άμεσης κατανάλωσης που συνηθως έχουν τα σπίτια ανήκουν σε πολύ συγκεκριμένες και φυσικά όχι οι αποδεκτές κατηγορίες η βάση των οποίων είναι ή το ψωμί ή η ζάχαρη (κρακεράκια, παξιμαδάκια, μπισκοτάκια κτλ). Ένας τρόπος που έκανα πράξη απο την αρχή του προηγούμενου μήνα ήταν να βάλω φρούτα και σε γυάλες σε εμφανή σημείο δημητριακά, ξηρούς καρπούς και παστέλι έτσι ώστε να περάσω (συνειδητά ή υποσυνείδητα) στο μυαλό μου ότι αυτές είναι επιλογές για σνακ ή αντικατάσταση γευμάτων και εκεί πρέπει να οδηγηθεί. Βοηθάει και με την μικρή.

Δεν σας έχω πει για το αν πεινάω ή όχι. Πέρα απο την πείνα την έντονη την γνωστή κατά την ωορρηξίοπεριόδου μπορώ να πω οτι ειμαι σε καλά επίπεδα. Μέσα στην ημέρα δεν πεινάω πολύ έως καθόλου πολλές φορές. Και εκεί που αναρωτιέμαι αν δεν πεινάς πώς θα χάσεις έρχονται τα βράδια και εκεί μου δείχνει οτι δεν μπορεί μάλλον λειτουργεί. Κάπου κατά τις 10.30 – 11.00 και μετά γίνεται όλο και πιο έντονο αρκετές φορές αλλά μετά δεν υπάρχει περίπτωση να του κάνω το χατήρι.

Σημείο εντυπωσιακό για μένα είναι και το φαγητό απ έξω το οποίο όχι μόνο το περιόρισα αλλά και δεν το αναζητώ. Οταν έχω κάτι μπροστά μου το “ζυγίζω” στα γρήγορα όχι προς το μέγεθος και τις θερμίδες αλλά ως προς την χρησιμότητά του. Το μόνο που εύχομαι είναι να μου κρατήσει και να μην επηρεάζεται απο τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που καλώς ή κακώς έχει ο κύκλος μας τις περισσότερες φορές.

Άλλωστε όπως έγραψα και στην Μάρσι μια σπουδαία κουβέντα που άκουσα πρόσφατα είναι ότι οι δίαιτες (ή η απώλεια των κιλών) δεν έχουν διάρκεια, γιατί το μυαλό και το σώμα δεν μπορεί να κρατήσει για καιρό κάτι που δεν μπορεί να του γίνει βίωμα!

Μήπως τελικά μόνοι μας σαμποτάρουμε τον εαυτό μας; Και αν αυτό υπάρχει περίπτωση να ισχύει δεν πρέπει να το αντιστρέψουμε;

Ενα ωραίο φαγητό (που δεν ειναι αυτο η αιτια του παχους πλακα πλακα) μπορείς να το απολαύσεις και με λιγότερα κιλά. Γιατί πρέπει να είμαστε σε όσα είμαστε και να είναι και γεμάτο τύψεις; Ας κάνουμε τις επιλογές σε αυτά που ξέρουμε και όταν το θέλουμε θα το απολαύσουμε. Άλλωστε σκεφτείτε, πόσες φορές γυρίζετε στα ίδια και στα ίδια φαγητά, στις ίδιες και στις ίδιες γουρουνιές,στα ίδια και στα ίδια τσιμπολογήματα; Πόσα χρόνια γίνεται αυτό; Με τις ίδιες ανακυκλωμένες επιλογές; Αλλαξαν ποτέ οι γεύσεις αυτών που τρώτε; Όχι! Πώς λοιπόν θα αλλάξουν τώρα; Αν κατι σας αρέσει θα σας αρέσει πάντα. Αυτό δεν αλλάζει. Ας αλλάξει όμως η συχνότητα και να αλλάξει δραστικά. Τοποθετήστε το 1-2 φορές το μήνα. Ας πουμε για παράδειγμα οτι σας αρέσουν τα τρίγωνα πανοράματος. Και σε τρεις εβδομάδες θα πατε Θεσσαλονίκη ή θα σας φέρει κάποιος απο εκει. Ναι, να πάτε και να το απολαύσετε. Αλλά μεσα σε αυτές τις 3 εβδομάδες μην καταναλώσετε τίποτα γλυκό. Αφαιρέστε την ζάχαρη απο τον καφέ, ξεχάστε τα βουτηματάκια, τα γλυκάκια και τα σοκολατάκια. Έτσι για το γαμώτο! Για την αλλαγή. Η προηγούμενη μέθοδος (πχ η κατανάλωση στο παράδειγμα που έφερα όλων των παραπάνω) δεν πιάνει και το έχετε δει πολλάκις. “Για να γίνουν αλλαγές πρέπει να κάνουμε πράγματα που δεν κάναμε πριν” λέει ένα μότο και έχει απολυτο δίκιο.

“Η μεγαλύτερη τρέλα είναι να περιμένουμε να δούμε αλλαγές χωρίς να αλλάξουμε το παραμικρό απο όσα κάναμε μέχρι τώρα” λεει ένα άλλο με άλλα λόγια.

Εσείς λοιπόν τι αποφασίζετε;….

Πορείας αποτέλεσμα

Ένας μήνας λοιπόν πέρασε όχι ολόκληρος με την υγιεινή διατροφή αλλά προσοχής ναι. Το αποτέλεσμα λοιπόν έδειξε μείον 2,400 κιλά.

Τώρα θα μπορούσα να ζυγιστώ λίγο πιο μετά να είμαι ειλικρινής να έχω ξεμπερδέψει τελείως με την περίοδο αλλά δεν πειράζει. Το πρώτο βήμα έγινε, το δεύτερο είναι ίσως περισσότερο σημαντικό γιατί σε αυτή την φάση χρειάζομαι διάρκεια και σταθερότητα. Σταθερότητα στην σκέψη και στους λόγους για την αλλαγή αυτή.

Οι εκπομπές συνεχίζονται γιατί θέλω σε αυτή την φάση “εκπαίδευσης” του μυαλού να το κρατάω ζεστό.

“Ενα γραμμάριο πρόληψης ισοδυναμεί με ένα τόνο θεραπείας” λέει ένα ινδικό ρητό και δεν ξέρω αν είναι αργά ή νωρίς πάντως νιώθω την ανάγκη να φέρω την πρόληψη στην ζωή μου. Οι γουρουνίτσες μου κράτησαν συντροφιά πολύ καιρό, κάποιες άλλες συνήθειες επίσης, και σίγουρα δεν αλλάζουν όλα απο την μια στιγμή στην άλλη.

Το φαγητό και ότι έχει να κάνει γύρω από αυτό είναι κάτι που μου αρέσει. Παίρνω αυτό σαν δεδομένο λοιπόν. Μου αρέσει να πειραματίζομαι με συνταγές, γεύσεις κτλ και αυτό αν δεν το γυρίσω σε ανορεξική φάση θα είναι κάτι που θα υπάρχει πάντα. Γενικά μου αρέσουν και προτιμώ τους “χορτάτους” ανθρώπους και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Οι στερήσεις και ιδίως οι καταναγκαστικές δημιουργούν αυτούς τους κακιασμένους, ξινούτσικους ανθρώπους που συναντάμε τόσο συχνά γύρω μας.

Γιατί λοιπόν να κάνω κατάχρηση της διατροφής μέχρι που λόγω υγείας μετά απο (λίγα ή ) κάμποσα χρόνια να με βάλουν σε αυστηρή απαγόρευση;

Προτιμώ να κάνω καλύτερες επιλογές από τώρα για να έχει μεγαλυτερη διάρκεια.

Σίγουρα όλα αυτά τα γνωρίζουμε και τα έχουμε ξανακούσει. Δεν είναι όμως τυχαίο που όλοι αφού τα καταφέρουν λένε τα ίδια τετριμμένα πράγματα που ήδη γνωρίζουμε. Γιατί; Γιατί έτσι είναι τελικά.

Ένα κλικ, μια άσχετη στιγμή χωρίς ιδιαίτερες προετοιμασίες….κάποια στιγμή λες “μπορώ και αλλιώς” και οι αλλαγές στην διατροφή σου έρχονται αυτόματα. Θα μου πείτε…”εεε…έφτασες κάπου και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;” Οχι βέβαια. Απλά καταγράφω τις σκέψεις μου και παράλληλα τα “εμπεδώνω” :)

Έχω επιλέξει αυτή την φορά να μην αναλωθώ σε συζητήσεις τέτοιου τύπου σε live συζητήσεις με οικογενειακά / φιλικά πρόσωπα, μιας και έχω παρατηρήσει ότι απο το πολύ μπλα μπλά “χάνω ενέργεια” εκεί και στην πράξη ξαναγυρνώ στα ίδια. Αλλωστε θα ηθελα να δω αν κάποια στιγμή φανεί κάτι χωρίς να γνωρίζουν αν προσπαθώ (πάλι) ή όχι.

Αν και αυτή την φορά κοιτώ και άλλα πράγματα. Θέλω να δω τα οφέλη των -μικρών – αυτών αλλαγών στα μαλλιά, στο δέρμα και στην διάθεσή μου.

Μέχρι στιγμής πάντως απο διάθεση είμαι μαντάρα. Το σώμα μου αντιδρά στις αλλαγές χι χι χι. Το θέμα είναι ότι έχω αρπάξει μια ίωση με αποτέλεσμα να αισθάνομαι περίεργα και παράλληλα έχει κλείσει η φωνή μου και είναι τόσο μα τόσο εκνευριστικό. Στο μεταξύ είναι λες και το κάνουν επίτηδες κόρη και ανιψιά έχουν βάλει στοίχημα για το πόσες φορές θα φωνάξω την ημέρα!!! Και βρήκαν τις μέρες….φανταστείτε μια βραχνή έως σχεδόν κλειστή φωνή να προσπαθεί να φωνάξει κι όλας…

Πορείας νέα

Γειά σας κοριτσάκια μου,

εδώ είμαι και πάλι. Λίγο “αγχωμένη” η αλήθεια είναι αλλά θα δούμε. Αγχωμένη ως προς το αποτέλεσμα.

Εδώ και περίπου ένα μήνα έκανα πράξη αυτό που σας έλεγα τις προάλλες. Αποφεύγω τα τσιμπολογήματα, αναψυκτικά δεν έχουν παίξει καθόλου (το επιχείρημα ότι τα αναψυκτικά σε οδηγούν τρέχοντας απο το προδιαβητικό στάδιο στο διαβητικό είναι αρκετά πειστικό), η ζάχαρη και τα γλυκά έχουν αφαιρεθεί συνειδητά εκτός απο 1 μικρό κομμάτι μπουγάτσας που έφτιαξα, έκανα αλλαγές στο οικογενειακό φαγητό, έβαλα φαγητά που μπορεί να μην τα τρώγαμε τόσο συχνά, το γύρισα λίγο στα λαχανικά – όσπρια, έτρωγα απο αυτό το μεσημεριανό το βράδυ σαλατούλες. Υιοθέτησα σνακ φρούτα και ξηρούς καρπούς ανάλατους, έβαλα περισσότερα σαλατικά στο καθημερινό μενού έως και αντικατάστασης γεύματος με σαλάτα και πρωτείνη. Προσπάθησα να αφήσω την φαντασία μου ελεύθερη στις σαλάτες για να έχουν ενδιαφέρον (μανιτάρια, σουσάμι, ντοματάκια, πιπεριές, κουνουπίδι ωμό κτλ). Μείωση στα απέξω φαγητά και προσπάθεια μείωσης λιπαρών.

Θα μου πείτε που είναι το άγχος που προανέφερα; Στο ζύγισμα. Αυριο μεθαύριο θα ζυγιστώ και αναρωτιέμαι για το αποτέλεσμα. Δεν περιμένω κάτι συγκλονιστικό αλλά 3 κιλά τα θέλω. Σχεδόν αυτό το βιολί κρατάει ενα μηνα. Ενα μήνα που προσέχω, 2-3 εβδομάδες με το παραπάνω. Η σωστή διατροφή θέλει χρόνο το ξέρω. Δεν ειναι μόνο τα κιλά που με απασχολούν αυτή την στιγμή. Είναι το σύνολο, εσωτερική υγεία, τα μαλλιά, η διάθεση κτλ αλλά και τα κιλά είναι το άμεσα ορατό αποτέλεσμα και θέλεις να έχεις κάτι. Αν με δείξει σταθερή θα ξενερώσω γιατί έχω κάνει αλλαγές και το ξέρω. Αν με δείξει παραπάνω θα τσιρίξω, (δεν θα ειναι η σειρήνα της πόλης μας εγώ θα είμαι να το ξέρετε). Αν με δείξει στο 3 που στόχευα θα ειμαι ικανοποιημένη.

Πάντως το σίγουρο είναι ότι όσο το σκέφτομαι αγχωμένα τόσο φουσκώνω και προσπαθώ να μην το εχω στο μυαλό μου σε πρώτη μουρη γιατί θα έχω αντίθετο αποτέλεσμα και μάλιστα με χαζό λόγο.

Όπως άκουσα και πρόσφατα απο την Μακρυπούλια “όταν τρώς συνέχεια burger και ψωμιά κάποια στιγμή θα τα δεις πάνω σου…ε και τα είδα”

Αντίστοιχα λοιπόν “αν τηρείς κάποιους κανόνες και είσαι προσεκτική κάποια στιγμή θα δεις τα αποτελέσματα που θα πάει”

Αντίστοιχα ο Ξένος που μίλαγε στο επεισόδιο του “όλα για την υγεία μου” που φιλοξενούσε έναν άντρα που έχασε 50 κιλά σε 1 1/5 χρόνο με δίαιτα, έλεγε ότι ο κανονικός ρυθμός χασίματος είναι 2-4 κιλά το μήνα. Για έναν άνθρωπο που ζυγίζει ας πουμε 130 κιλά ο λογικός ρυθμός είναι 6-8 κιλά. Εμείς έχουμε μείνει στο 2-4 και ξεχνάμε να το “φέρουμε” στα δικά μας κιλά. Αντίστοιχα ένας άνθρωπος των 180 κιλών θα πρέπει να χάσει 10-12 κιλά.

Οπως έλεγε και ο αδυνατισμένος (νομίζω γύρω στα 130 πρέπει να ήταν αρχικά αν το θυμάμαι καλά) υπήρχαν φορές που έχασε μόνο 3 κιλά αλλά υπήρξαν και οι φορές που έχασε 6. Το θέμα όταν έχεις τόσο δρόμο να διανύσεις είναι η επιμονή….Δεν αλλάζεις. Χαράζεις έναν δρόμο γιατί τον διάλεξες, γιατί τον πίστεψες, γιατί οι επιλογές σου είναι καλύτερες για σένα και το ξέρεις και τον βαδίζεις χωρίς παρακλάδια.

“Δεν κάνει την ζημιά το ένα παραστράτημα το μήνα όσο μεγάλο και αν είναι, την ζημια την κάνουν τα καθημερινά τσιμπολογήματα, τα καθημερινά μικρά παραστρατήματα”  έλεγε ο Ξένος και είναι εύκολο να διακρίνεις την λογική σε αυτό.

Ουφ, το καλό μέσα στις όλες αλλαγές είναι ότι έχω μείνει πιστή και στην καταγραφή του καθημερινού διαιτολογίου. Αφήστε τα πυροτεχνήματα. Για ένα μήνα τώρα γράφω την κάθε μέρα….αυτό δεν έχει ξαναγίνει :)

Ε του πούστη! Που θα πάει; Δεν αξίζει να μου κάνει το χατήρι; Απο την άλλη σκέφτομαι, ότι αν μου κρατήσει μούτρα δεν θα φανεί στον δεύτερο μήνα; Ουφ, κουράγιο και υπομονή….

Υ.Γ. στο μεταξύ νιώθω λίγο ψιλοαδιάθετη αυτές τις μέρες….σκέφτομαι ότι είναι το σώμα μου που αντιδρά στην πιο σωστή διατροφή χα χα χα :)  :)  :)

χαχα

“Συμφωνα με τον μετρητη θερμιδων μου, σημερα πρεπει να κανω ποδηλατο για 3μιση χρονια.”

χα χα χα νομίζω ότι είναι πολύ ακριβές για τις μέρες του γουρουνιάσματος :)

“Η συμφιλίωση με ένα λεμόνι” (αν χιονίσει εγώ θα φταίω)

(Καταρχήν συνειδητοποίησα ότι οι σελίδες που φαίνονται κάτω απο τον τίτλο είναι πολύ λίγες γιατί έχω και άλλες που δεν φαίνονται! Γιατί;;;;;;;)

Κάτι νιώθω ότι αλλάζει….αλλάζει όμως; Νιώθω ότι θέλω να εντάξω ποικιλία λαχανικών στην ημερήσια διατροφή μου. Να αλλάξω λίγο τις διατροφικές μας συνήθειες…

Βλέπω όλα τα επεισόδια του Όλα για την Υγεία μου για να έχω καθημερινή επαφή με το αντικείμενο και το που μπορεί να μας οδηγήσει η λάθος διατροφή.

Είναι μια εκπομπή που θεωρώ ότι έχει σωστή ενημέρωση και δυστυχώς δεν την βλέπω στην ώρα της. Αφού είδα ότι τα επεισόδια υπάρχουν είπα : «Κάποια στιγμή θα τα δω» Κάποια στιγμή, άλλο ένα κομμάτι της αναβλητικότητάς μου J Όπως και διάφορες μαγειρικές εκπομπές, όπως και τόσα άλλα

Οσο μαζεύονται τόσο παραμένουν. Αν δεν αλλάξουμε μικρά πράγματα πώς θα έρθουν τα μεγάλα; Θα μου πεις από τους αποθηκευμένους σελιδοδείκτες θα γίνει η αλλαγή; Και από εκεί.

Προβλήματα υγείας, τρόποι αντιμετώπισης και όλες οι προληπτικές διατροφές συγκλίνουν λίγο πολύ στα ίδια πράγματα. Γράφω, διαβάζω, ανεβάζω κείμενα και πληροφορίες.

Και άλλη φορά έχω νιώσει αυτή την τάση….αλλά δεν έγινε και τίποτα. Μέχρι να πάω να ψωνίσω, μέχρι να πεισθώ ότι μου αρέσουν περισσότερο τα φασολάκια από το γύρο μου πέρναγε. Αυτή την φορά πέρασα κατευθείαν στην πράξη. Πήγα λαική, πήρα από το σουπερ μάρκετ αγκινάρες (!!!θαυμαστικά για την απόφαση αλλά και θαυμαστικά και για την τιμή τους !!! ) και σήμερα Κυριακή έφτιαξα αγκινάρες (!!!)

Συνήθειες του παρελθόντος πρέπει να τις αφήσω πίσω. Τόσα χρόνια τις χόρτασα. Τι εννοώ; Για παράδειγμα η Κυριακή. Έλα μωρέ…φασολάδα θα φτιάξω την Κυριακή; Η Κυριακή είναι για κάτι άλλο, διαφορετικό. Όταν όμως δεν είναι όλη σου η εβδομάδα με οσπρια και λαδερά γιατί η Κυριακή να είναι κατι το διαφορετικό;

Ετσι λοιπόν έγινε η Κυριακή, όταν γύρναγα από τη δουλειά και άξιζα να ξεκουραστώ με ένα φαγητό απ έξω, έτσι έγιναν τα σαββατοκύριακα που ερχόταν ο Χρήστος στην Αθήνα και βγαίναμε ή χουχουλιάζαμε με καμια ταινία και κάτι απεξω, έτσι είναι όταν νιώθεις την ανάγκη να επιβραβευτείς μέτα από κάτι έντονο / κουραστικό / κατι που σε νευρίασε κτλ και τα κιλά παραμένουν. Εκείνη την στιγμή δεν το πολυκαταλαβαίνεις άλλα με μια μικρή ματιά πίσω είμαστε σε θέση να το δούμε ξεκάθαρα. Ή μια μικρή απομάκρυνση την ώρα που πας να πιάσεις μια λιχουδιά σε βοηθάει να το δεις αν φυσικά θέλεις να το δείς!  Το μυαλό το οδηγεί φυσικά γιατί αν το μυαλό πει άλλα τότε αλλάζει και αυτός ο γευστικός κάλυκας κάπου εκεί στον ουρανίσκο προς τον λαιμό που λειτουργεί αυτόνομα και ζητάει εναλλαγή γεύσεων πριν καλά καλά φύγει η προηγούμενη.

Και για το πόσο σπουδαίο ρόλο παίζει το μυαλό στην υπόθεση διατροφής – και όχι μόνο – θα σας δωσω ένα προσωπικό παράδειγμα. Το λεμόνι! Ναι ναι το λεμόνι.

Εγώ και το λεμόνι είχαμε άριστες «οσφρητικές» σχέσεις. Τέλεια μυρωδιά, αλλά στο φαγητό δεν με πολυενθουσίαζε. Αν μάλιστα καμια πεθερά μου ή η μητέρα μου ή ο άντρας μου σαν γνήσιο παιδί της πεθεράς μου έβαζε πολύ λεμόνι πχ στις πατάτες εγώ ένιωθα ότι η πρώτη γεύση που νιώθεις είναι το λεμόνι και όχι της πατάτας. Αφήστε που με έπιαναν ανατριχίλες «συγκίνησης» όταν το γευόμουνα. Από την αρχή δεν με συγκινούσε πολύ, όταν δε το συναντούσα έντονα δεν το άντεχα. Φαγητά όπως λεμονάτο κτλ δεν υπήρχαν στο εργένικο πρόγραμμά μου και κατά συνέπεια στο οικογενειακό. Αντίστοιχα δεν με ενθουσιάζει και το ξύδι

Στην πορεία της παρατήρησης του εαυτού μου έβλεπα λοιπόν ότι ούτε λίγο ούτε πολύ σιγά σιγά αφαιρούσα και άλλα υλικά με διάφορες προφάσεις. Διάβασα λοιπόν πριν από κανα 2 μήνες οτι συμφωνα με την Πυθαγόρεια διατροφή ότι το έντερο / το σώμα μας δέχεται πικρές –  γλυκές –αλμυρές – ξινές γεύσεις, και έτσι υπάρχει μια ισορροπία. Όταν η ζυγαριά γέρνει προς μια από αυτές τις ομάδες και σχεδόν καταργεί κάποια άλλη αυτό μπορεί να είναι αιτία (όχι με την μια μερα φυσικά) για παθήσεις που αφορούν το πεπτικό σύστημα. Αυτή ήταν η ουσία σε γενικές γραμμές. Μάλιστα τώρα τελευταία μείωσα και το νερό που πίνω! Κάτι που χρόνια τώρα το κάνω σωστά και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό και αυτό άρχιζε τις τελευταίες δυο εβδομάδες να αλλάζει! Ε όχι! Μέχρι εδώ!

Σε γενικές γραμμές δεν σου λέει κάτι τρομερό ή να σε προωθει σε αγοραστικές λύσεις που θα σου βάλουν ψύλλους στα αυτιά. Είναι κάτι λογικό μιας και σε πολλά πράγματα στην ζωή μας λειτουργούν καλύτερα όταν υπάρχει ισορροπία και όλοι πια γνωρίζουμε ότι η υπερβολή πάντα βλάπτει Αφού λοιπόν ήξερα. Βρε λες το καημένο το λεμονάκι να κάνει την διαφορά; Τόσα και τόσα έχουν γραφτεί για τα οφέλη του και μιας και είναι απλή λύση γιατί να μην το δοκιμάσω; Και τόσο καιρό που τρώω αυτά που μου αρέσουν τι κατάλαβα; Και πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν υποστηρίζουν με σθένος όταν αναγκάζονται να κόψουν το αλάτι ότι τελικά όντως τα αρωματικά και το λεμονοξυδο το αντικαθιστεί; Πρέπει να φτάσω εκει; Γιατί να μην το ξεκινήσω τώρα;

Ετσι λοιπόν σε κάποια ντολμαδάκια έβαλα λίγο παραπάνω  από ότι άλλες φορές. Μετά σειρά είχε μια σούπα και πάει λέγοντας. Σήμερα έφτιαξα τις αγκινάρες τελικά και σε μια κατσαρόλα ταχύτητος έστυψα δυο λεμόνια.

Δεν με ενοχλεί ισως γιατί έπεισα τον εαυτό μου ότι είναι σωστό και θα μου κάνω περισσότερο καλό να το χρησιμοποιώ από το να μην το κανω. Ισως να είναι και ένα μάθημα και για άλλες αλλαγές. Ισως!  Ισως και να τα καταφέρω καλύτερα αυτή τη φορά…Το κακό είπαμε, είναι ότι θέλουμε με λίγη προσπάθεια μεγάλα αποτελέσματα

Όλα για την υγεία μου – Πόσα κιλά μπορώ να χάσω σε ένα μήνα; (με το εντυπωσιακό αποτέλεσμα ενος ανθρώπου που έχασε 50 κιλά σε 1,5 χρόνο)