Μέρα 5η

…και έχω αρχίσει να θυμάμαι γιατί δεν το ακολουθώ αυτό το «στυλ» εδώ στο blog και κατ’ επέκταση γράφω ( ή μάλλον έγραφα) μόνο τα αποτελέσματα. Δεν έχει και πολύ νόημα ίσως και ενδιαφέρον. Αλλά μιας και το ξεκίνησα θα προσπαθήσω να το κρατήσω για λίγο μπας και αλλάξει κάτι αυτή την φορά όσον αφορά την «δέσμευση» ως προς εμένα 🙂

Μέρα 5η λοιπόν και ένας ωραιότατος πρωινός καφές πραγματοποιήθηκε 🙂

Δεν είχα αποφασίσει τι θα μαγειρέψω η αλήθεια είναι αλλά μάλλον «έγερνα» σε κανένα μανεστροτο ή καμία μακαρονάδα και έτσι και έγινε με την διαφορά ότι η μακαρονάδα κατέληξε να ανήκει στην οικογένεια της (ενα παρεμφερή είδος) καρμπονάρας μιας και έκανα και ένα ξεκαθάρισμα του ψυγείου απο διάφορα υλικά που ήταν λίγο απο εδώ και λίγο απο εκεί παράλληλα.

Παρόλα αυτά είχα ήδη πάρει την απόφασή μου 😉

Ο καφές με είχε «αφυδατώσει’ οπότε ένα ωραιότατο μπουκάλι νερό αναπληρωσε τα υγρά και παράλληλα γέμιζε και λίγο το στομάχι. Έφαγα ένα πιάτο μακαρονάδα και μέχρι να τελειώσω το φαγητό μου άλλο ενα σχεδόν μπουκάλι νερό είχε αδειάσει

Θυμάμαι ότι τότε που είχα κοιτάξει για να ενημερωθώ με κρύα καρδιά για τις επεμβάσεις του στομαχιού μου ειχαν πει ότι καλό είναι μετά την επέμβαση και αφού μικραίνει το στομάχι να αποφεύγεις να πίνεις νερό παράλληλα με το φαγητό γιατί δημιουργεί διάφορα όσον αφορά το φούσκωμα, την πέψη, τους πιθανούς εμετούς! Μου είχε φανεί τόσο «α πα πα»!!! Να σημειώσω ότι όταν λέω μπουκάλι εννοώ 1,5 λιτρου το λιγότερο 1 λίτρου. Μου ήρθε σαν flash back την ώρα που έσβηνα την πρώτη μου δίψα αχόρταγα με το δροσερό νεράκι. Φιλενάδα δεν ξέρω αν πίνεις ή όχι πολύ νερό γενικά αλλά ρώτησε αν αυτό ισχύει ακόμα (μιας και έχουν περάσει κάμποσα χρονάκια απο τότε) για να είσαι ακόμα πιο προετοιμασμένη στην προσπάθειά σου 🙂

Και συνεχίζω…το νεο λοιπόν δεν ήταν ότι ήπια πολύ νερό, μιας και αυτό ήταν και λίγο σύμπτωση μιας και αυτό δεν πιάνει οταν πεινάω. Αν πιω νερό πολύ όταν πεινάω και καλά για να πνίξω την πεινα μου σαν το ανέκδοτο «δεν πειναγες τελικά δίψαγες» τα αποτελέσματα είναι άκρως αντίθετα!!!

Το νέο ήταν ότι απο πριν απο το μαγείρεμα είχα αποφασίσει ότι το υπόλοιπο μενού της ημέρας θα ήταν άκρως ισορροπημένο του μεσημεριανού. Εξαιτίας του πρωινού καφέ δεν είχα φάει τίποτα για πρωινό οπότε μεχρι στιγμής ειχα εναν καφέ σκετο με γαλα και ενα πιάτο μακαρονάδα.

Το απογευμα βγήκαμε για καποιες δουλειές και όταν τις τελειώσαμε ο Χρήστος ειχε λαχταρίσει ενα παγωτό. Εγώ δεν ακολούθησα μιας και α) το είχα τάξει στον εαυτό μου και β) την ώρα που εγώ έπινα το καφεδάκι μου ο Χρήστος έκανε τις απίστευτες καύσεις με την δουλειά του έχοντας χύσει τόνους ιδρώτα και νομίζω ότι του άξιζε δικαιωματικά μια γλυκιά χαλαρωτική αμαρτία. Εγώ όμως δεν είχα κάνει τίποτα απο αυτά. Αρα; Είπαμε…πιστή στις μεσημεριανές μου αποφάσεις 😉

Το βραδάκι έφτιαξα μια μικρή ποικιλία για μένα και την μικρή μου η οποία περιελάμβανε αυγά βραστά, ντοματάκια και αγγουράκι. Άκρως καλοκαιρινό, ελαφρύ και δροσερό.

Ημουν ιδιαίτερα ευχαριστημένη με τις επιλογές μου αλλά ο «φόβος» της περίπτωσης μου υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μου και με προβληματίζει. Είναι μόνο στο δικό μου χέρι το γνωρίζω καλά αλλά όπως έχει γίνει τόσες φορές γιατί να μην γίνει και πάλι.

Το τραγικό μέρος της ημέρας είναι ότι οπως έφτιαχνα τις ντουλάπες είδα τα πόδια μου σε εναν ολόσωμο καθρέφτη ενώ συνήθως τα βλέπω απο το ύψος του κεφαλιού και προς τα κάτω (χι χι χι)

Δεν θέλω να σας πω το τι σκεψεις έκανα γιατί θα γράφω μεχρι αύριο…Το συμπέρασμα ήταν ότι η εικόνα ήταν άκρως απογοητευτική και το απο που τελικά κοιτάς κάτι όντως μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα. Και να φανταστείτε ότι τα είδα απο το καλάμι και κάτω… (δεν ήταν μόνο τα κιλά αλλά και οι φλέβες που έχουν αλλάξει απο τον καιρό της εγκυμοσύνης πολύ).

«Κάτσε εσύ μετά και σκέψου αν έχασες 5 ή 10 κιλά ή ακόμα χειρότερα γιούπι έχασα 3, ηλίθια» σκέφτηκα σε γενικές γραμμές. «Ισα με 30 για να πεις οτι κατι αρχιζει και βελτιώνεται θέλεις και πάλι το συζητάμε…» Μου φαίνεται αυτό πρέπει να κάνω όταν μπαίνει η συζητηση στο φαγητό. Μια ολοκληρωτική και καλή οπτική του σώματός μου και θα μου κόβεται η όρεξη…

Δεν ειναι τυχαίο τελικά που πριν απο κάμποσα χρόνια είχα διαβάσει την συνέντευξη ενός κύριου ο οποίος έλεγε ότι »

καθε πρωί στεκόμουν γυμνός στον καθρέφτη μου, με κοίταγα καλά καλά και μου έλεγα «Αυτό που βλέπω είναι απαράδεκτο αλλά θα προσπαθήσω κάθε μέρα να ειμαι και λίγο καλύτερα απο ότι είμαι σήμερα» όπως επίσης δεν είναι τυχαίο και μια άλλη φίλη μου που μου έλεγε ότι «πλεον περναω απο καθρέφτες στο σπιτι και αποφευγω να με κοιτάω». Και αυτό μια παραλλαγή είναι. Γιατί εγώ για παράδειγμα που οι περισσότεροι καθρέφτες του σπιτιού δεν ειναι ολοσωμοι, εχω καλύτερη οπτική του προσωπου, ή αντε μεχρι την μέση παρά του συνόλου…. Οι ολόσωμοι καθρέφτες πρέπει να αποκτήσουν άλλη βαρύτητα στην χρήση μπας και βοηθήσει και αυτό τελικά…Γιατί μπορείς πάντα να χρησιμοποιείς δικαιολογίες για ένα κάρο πράγματα αλλά τα μάτια σου δεν μπορείς να τα ξεγελάσεις…

Advertisements

Μέρα 4η

και ολα πανε ακόμα καλά και ας μου φαίνεται ότι έχει περάσει καμιά εβδομάδα 🙂

Μάλιστα σήμερα, παραβρεθήκαμε σε κάποια γενέθλια 🙂

Αρνήθηκα ευγενικά αναψυκτικό και το αντικατέστησα με ωραίο δροσερό νεράκι, στην τούρτα όμως για κάποιους λόγους που δεν είναι απαραίτητο να αναφερθούν εδώ δεν μπορούσα να είμαι το ίδιο ευγενική.

Οπότε «μοιράστηκα» το κομμάτι μου με την μικρή και έτσι και μεγάλη «ζημιά» δεν έγινε και απλά δοκίμασα λίγο 🙂

Για να ολοκληρωθεί η καλή πράξη προς τον εαυτό μου το βράδυ δεν έφαγα τίποτα άλλο 🙂

 

 

Μέρα 3η

…και όλα καλά παρόλο που η διάθεση για λοξοδρόμηση έκανε την εμφάνισή της…ω ναι τόσο σύντομα…

Απο την προηγούμενη εβδομάδα γνώριζα ότι σήμερα θα βγαίναμε για φαγητό. Μια φίλη μας που είχαμε πάρα πολύ καιρό να την δούμε θα ερχόταν και είχαμε πει ότι θα βγαίναμε για ουζάκι και δεν σας κρύβω ότι με «προβλημάτιζε» για το όσον αφορά τις επιλογές μου οι οποίες τελικά έγιναν όσο καλύτερα μπορούσαν (ε ενταξει θα μπορούσαν να έχουν γίνει και λιιιγοοο καλύτερα) έχοντας στο μυαλό μου ότι δεν θέλω να μετανιώσω αργότερα διατροφικά την μέρα μου και ότι είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να δω αν μπορώ να λειτουργήσω όπως πρέπει έξω χωρίς ούτε να χάνω την κοινωνική μου ζωή αλλά ούτε και να αφήνω τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα βάζοντας πρώτο το φαγητό.

Μετά το φαγητό πηγαμε για ένα καφεδάκι και όταν γυρίσαμε το βραδάκι σπίτι, μετά απο καμιά ώρα το στομάχι μου απαιτούσε την πληρη προσοχή μου με έντονα γουργουρητά και πείνα (αν δεν κανω λάθος οπου να ειναι θα αδιαθετησω οπότε εύχομαι να ευθύνεται αυτό …. για τα τόσο έντονα επεισόδια αυτών των ημερών)

Το είχα όμως αποφασίσει και έτσι δεν υπέκυψα… Ακόμα και όταν αργά το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ εξαιτίας κάποιας υπερέντασης έμεινα πιστή στο μόνο καλό που έχω μέχρι στιγμής είναι ότι απο την ώρα που θα τελειώσω το βραδυνό μου δεν θα φάω τίποτα άλλο ανεξάρτητα απο το πόσο αργά μένω ξύπνια ή όχι. Ευτυχώς δηλαδή γιατί αν σκεφτώ πόσα βράδια έχω κοιμηθεί πάρα πολύ αργά αν είχα την συνήθεια να τσιμπολογάω παράλληλα με τηλεόραση ή υπολογιστή θα ήμουν η διπλή.

Επομένως έκανα ασκήσεις σπάσιμου νεύρων στο στομάχι μου που δεν σταμάτησε να διαμαρτύρεται απο τις 10:30 εως τις 03:30!!! Ας του βγάλει κάποιος τις μπαταρίες!!!!

 

Μπιφτέκια κοτόπουλο

Για πρώτη φορά την προηγούμενη εβδομάδα αγόρασα κιμά απο κοτόπουλο. Δοκιμαστικά σκέφτηκα να δούμε πως θα βγει.

Είναι πιο μαλακός και όταν βάζεις τα μπιφτέκια στο ταψί νομίζεις ότι θέλουν κι άλλο ζύμωμα. Είναι πολύ ελαφριά στην γεύση και πολύ νόστιμα. Νομίζω ότι τα μοσχαρίσια είναι λίγο πιο νόστιμα αλλά και αυτά έχουν την φάση τους.

Χθες έφτιαξα ξανά και έφαγα δυο μικρά με την σαλάτα μου και θα πήγαινα και για τρίτο άνετα 🙂

Το σίγουρο είναι οτι θα ενταχθούν στο μενού μας και μάλιστα σκέφτομαι να πειραματιστώ με μίξεις. Πώς είναι τα εκπληκτικά μπιφτέκια που γίνονται απο τρεις κιμάδες (χοιρινό, αρνισιο, και μοσχαρίσιο); Στην αρχή όταν το είχα πρωτοακούσει δεν το υποδέχθηκα με μεγάλη συμπάθεια. Η γεύση τους ομως ειναι εκπληκτική. Προσωπικά ακόμα δεν το φτιαξει αλλά ακόμα θυμάμαι την γεύση τους. Ολο λέω ότι κάποια στιγμή θα το φτιάξω και εγώ και όλο το θυμάμαι αφού αγοράσω τον κιμά.

Πάντως αν είστε στους λίγους – όπως και εγώ – που δεν έχετε δοκιμάσει ακόμα μπιφτέκια κοτόπουλου κάντε μια δοκιμή. Αν είστε και σε δίαιτα ακόμα καλύτερα. Είναι μια εναλλακτική χρήση του κοτόπουλου έτσι για να αλλάζει λίγο και το μάτι 😉

(Α και η τιμή του ειναι πιο χαμηλή σε σχέση με τον μοσχαρίσιο)

«Μέρα 2η»

Και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πραγματικά δυσκολεύομαι να το γραψω κανονικά μιας και πρώτες δεύτερες μέρες έχουν υπάρξει άπειρες είτε γράφω εδώ είτε οχι.

Και μετά την τελευταία προσπάθεια που έχασα τα 9 κιλά και μεχρι να κλεισει ο χρονος τα ειχα ξαναπαρει το καλάθι που κρατώ παραείναι μικρό. Κοίταγα την Βίκυ Σταυροπούλου στις πεθερές όπου είχε αδυνατίσει και τώρα φαίνεται οτι εχει ξαναπάρει.

Ρε γαμώτο αναρωτιέμαι…τι είναι πιο δυνατό απο την διάθεσή σου να βλέπεις τον εαυτό σου σε βελτιώμενη έκδοση με όλες τις ελευθερίες που σου δίνει η απώλεια κιλών σε διάφορους τομείς που τους έχεις ξεχάσει; (ρουχα, παπουτσια ή οτι άλλο θέλει ο καθένας)

Νομίζω οτι ειχα διαβάσει καποτε οτι «πετυχημένη δίαιτα θεωρείται η διαιτα της οποίας το αποτέλεσμα κρατάει για 5 χρόνια» αν δεν κανω λάθος.

Και αν αυτοί οι άνθρωποι που προβάλονται, που η δουλειά τους έχει σχέση και με την εμφάνισή τους δεν τα καταφέρνουν τότε τι «ελπίδες» εχωε εγω η «ταπεινή blogger»; Θα μου πειτε και θα έχετε δίκιο οτι η δύναμη και η αποφαση δεν ειναι θεμα επαγγελματος αλλά προσωπικό. Φυσικά και ειναι σωστό απλά η προβολή, οι ρόλοι και ολα αυτά δεν θα επρεπε να λειτουργησουν επιπροσθετα οσο αφορα το κρατημα των χαμενων κιλών;

Ουφ δεν ξέρω. Ωρες ωρες νιωθω οτι ειναι τεραστιο θεμα αλλες φορές είναι τοσο ξεκάθαρο το ποσο απλο ειναι στην ουσια και παλι απο την αρχή. 9 κιλά δεν ηταν σπουδαιο μπροστα στο συνολο αλλα σιγουρα ηταν η αρχη. Ηδη ενιωθα ποσα πραγματα διαφορετικά. Μαλιστα το τηρησα ευλαβικά μεγαλυτερο διαστημα πριν φυγουμε για λιγες μερες διακοπες για να εχω μια ισορροπια και να μην κανω στις διακοπες μου αμαρτιουλες. Απέφυγα μια πολύ καλή προσφορά γιατί το ξενοδοχείο ειχε 10 μετρα μπουφέ και δεν ηθελα να ξεφύγω…Και το αποτέλεσμα; Με κράτησε σταθερη για καμποσους μηνες (κατι που ειχα χρονια να το δω σε χαμενα κιλα) και απο τον Οκτωβριο τσουπ ενα ενα τα προβατακια επεστρεψαν στην στανη τους….

Για αυτο λοιπον το 2η μερα σε εισαγωγικά γιατι πλεον με εχει «φοβηθει» το ματι μου…

Η χθεσινή 2η μερα λοιπον κύλησε το ιδιο αρμονικά με την πρώτη. Η πείνα υπήρχε και άλλες ώρες περα απο τις βραδινες αλλά ημουν τυπική.

 

Τι να βάλω άραγε;

Γεια σας παιδιά!

Προσπαθώ να βρω τι τίτλο να διαλέξω για αυτή την ανάρτηση και δεν μου έρχεται κάτι της προκοπής. Το ένα το βρίσκω αστείο το άλλο χαζό…Πραγματικά δεν ξέρω.

Η περίπτωσή μου δεν μπορεί θα έχει κάποιο όνομα. Μετά από 4 εβδομάδες σταθερότητας είπα να γράψω για το πως πήγε η μέρα μου σήμερα που την πήρα λίγο πιο σοβαρά (μην βιάζεστε να μου ευχηθείτε…:( έχω πάρει και άλλες μέρες μέσα σε αυτόν τον μήνα). Και λέω η περίπτωσή μου γιατί η μέρα μου μπορεί να κύλησε άψογα διατροφικά, απόδειξη το γουργουρητό που νιώθω αυτή την στιγμή αλλά πλέον με έχει φοβηθεί το μάτι μου και δεν μπορώ να πω το ίδιο για την αυριανή…ή την μεθεπόμενη…ή για αργότερα.

Είναι κάτι σαν τεστ. Κρατάω χαρακτήρα 2-3 μέρες και μετά χαλαρώνω λες και το μόνο που θέλω είναι να δω αν μπορώ να είμαι τυπική!!! Ή να χάσω αυτά τα 800γρμ που με χωρίζουν απο την τελειότητα που λέει και μια φίλη μου 🙂 Για αυτό σας λέω…κάποιο όνομα θα έχει η περίπτωσή μου.

Επίσης σήμερα είπα να ποντο-μετρήσω το μενού μου για να δω πόσους πόντους βγαίνει έτσι να έχω μια εικόνα παράλληλη με τα Weight Watchers. Από τους 29 πόντους που δικαιούμαι κατανάλωσα τους 25,5

Χα χα είναι αστείο το πώς μια χαρά γνωρίζεις πότε αυτό που κάνεις λειτουργεί και πότε όχι.

Έχω γράψει μια σελίδα πράγματα στο διατροφικό μου τετραδιάκι και όλα είναι από λίγους πόντους το καθένα και στο τέλος έχεις και περίσσευμα.

Σε αντίθετη περίπτωση που τους βλέπεις συγκεντρωμένους σε ένα είδος τους περισσότερους βλέπεις κάτι 10,12 οπότε μοιραία αν είσαι και λίγο επιρρεπείς σίγουρα παίρνεις παραπάνω μέσα στην ημέρα. Εμ…ξέρει τι κάνει το πρόγραμμα. Σε βάζει θέλοντας και μη να ακολουθήσεις αυτή την κλασική και μοναδική διατροφή να χάσεις τα κιλά σου και για να μην κουράζεσαι σε αφήνει να γευθείς και κάποια άλλα φαγητά που σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν απαγορευτικά με την βασική προϋπόθεση να κρατάς ισορροπίες.

Ας πουμε οτι θέλεις μακαρόνια με κιμά ή έφτιαξε η μανούλα σου παστίτσιο και το λιγουρεύτηκες. Βεβαίως σου λέει, το βράδυ ομως φάει την σαλατούλα σου με το αβγουλάκι σου να διατηρήσεις μια ισορροπία. Μην φας πάλι το ίδιο και πεις μια χαρά είμαι… Βασικά σε μαθαίνει να τρως.

Είπαμε το πρόγραμμα ξέρει τι λέει…ποιος το ακούει είναι το θέμα??? Και γιατί δεν το ακούει είναι το αμέσως μεγάλο και αναπάντητο για μένα ερώτημα!! 😦

Το σημερινό μου μενού περιελάμβανε :

  • 2 ποτήρια γάλα
  • 2 μερίδες φρούτα (αν χιονίσει εγώ θα φταίω)
  • 2 καφέδες σκέτους με γάλα (επίσης η παραπάνω περίπτωση)
  • σαλάτα μαρούλι με ψάρι ψητό και 2 κγ λάδι και λίγα ντοματάκια για μεσημεριανό
  • σαλάτα μαρούλι με 100 γρ cottage και 6 λεπτές φέτες γαλοπούλα και 2 κγ λάδι για βραδινό

Αυτά τα όλίγα απο μένα παιδάκια μου γλυκά…

Δεν χάνομαι απλά αισθάνομαι ότι αν δεν έχω κανένα αποτέλεσμα της προκοπής μόνο αστεία θα φαίνονται αυτά που γράφω 😦 Λίγο πολύ όλοι αισθανόμαστε τα ίδια πράγματα και έχουμε τις ίδιες σκέψεις 😦

See you soon!!! 🙂

Γεια σας!

Γεια σας παιδάκια,

 

αναρωτιέμαι πότε θα είναι αυτή η ώρα που θα κάνω αυτή την ανάρτηση με κανεναν βαρυγδουπο τίτλο τύπου «έχασα 10 κιλά απο την τελευταία μας «κουβέντα» 🙂

Δυστυχώς δεν έφτασε η ώρα. Προς το παρόν «εκπαιδεύομαι» για το πως να μεινω σταθερή Αν χρειαστείτε τέτοιου τύπου «συμβουλές» εδώ είμαι 🙂

Μέσα στα διάφορα ξεκαθαρίσματά μου βρήκα ένα χαρτί που είχα γράψει κάτι που είχα ακούσει κάποια στιγμή για να μου κάνει κλικ αλλά τελικά δεν έπιασε στα χρόνια που περάσαν

Το αναφέρω λοιπόν για δυο λόγους.

Α) μπορεί να κάνει κλικ σε εσάς οπότε και θα πιάσει τόπο το «αντίκα – χαρτάκι» και

Β) μπας και λειτουργήσει αυτή την φορά για μένα 🙂

 

«Το πάχος δεν είναι αναπηρία με την οποία γεννιέσαι! Είναι επιλογή ζωής! Για αυτό και είναι μόνο στο δικό σου χέρι να το αλλάξεις, φτάνει να το θελήσεις…πραγματικά!»