1 μήνας και 3 μέρες και …πόσα θέλεις για να μας τρελάνεις;;;

Ενας μήνας και τρεις μέρες σήμερα και ζυγίστηκα πάλι αν και δεν θα έπρεπε μιας και απο το κλείσιμο του μήνα μεχρι τώρα τι θα μπορούσε να αλλάξει;

Ανέβηκα, κοίταξα, κατέβηκα και λέω μπα δεν είδα καλά. Ήταν πιο κάτω απο το κλείσιμο του μήνα και όπως λέει ο τίτλος σκεφτηκα…»πόσα θελεις για να μας τρελάνεις;;;;»

Οχι ότι θα ειχε καμια σπουδαια διαφορά αν το εβλεπα τρεις μερες πριν…μόνο λιγο ηθικα…άλλωστε αλλο 1,300 και αλλο 4!

Δεν ξέρω τι να πιστέψω, ακομα και αν τα εφτυσε η ζυγαριά σκέφτηκα αλλά προς το παρόν δεν θα προβώ σε αλλαγές χι χι χι

Δεν θα επηρεαστώ όμως. Κρατάω το 1,300, αφήνω το 4 στην ακρη, συνεχίζω και βλέπουμε σε 2 εβδομάδες…

23η μέρα – διαταραχές – ζύγισμα

Γεια σας καλά μου παιδάκια

εδώ είμαι και εγώ!

Έχω μέρες να γράψω. Εκεί που όλα τσούλαγαν κανονικά το πρωί της 25η μέρας με έπιασαν…στομαχικές διαταραχές οι οποίες κράτησαν μέχρι και την 28η προς 29η μέρα. Κάποια στιγμή ζυγίστηκα ανάμεσα στα διαλλείματα απο την τουαλέτα χι χι χι και είδα ότι είχα είχα χάσει άλλα 2,400

Αχ τι ωραία σκέφτηκα! Γιούπι. 5-6 κιλά σε έναν μήνα είναι ένα καλό νούμερο και για τις νορμαλ απαιτήσεις αλλά και για τα κιλά μου. Αν μείνει έτσι θα έχω έναν επιτυχημένο μήνα

Η χαρά μου όμως δεν κράτησε πολύ…

Ζυγίστηκα στην 30η μέρα και το τελικό αποτέλεσμα είναι …..μειον 1.300!!!

Οχι επιπλέον! Το σύνολο του μήνα!!! Μου ήρθε να τσιρίξωωωω

Ενιωσα ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, ΘΥΜΟ και νευρα!!!

Επιλογή α: τρώω ότι τρώγεται και όσα παγωτά αρνήθηκα μεσα σε αυτον τον μήνα

Επιλογή β: σκαω και συνεχίζω.

Την επόμενη μερα μαλιστα πηραμε και το πρωτο μας καρπουζι για φετος και 3 βράδια μεχρι στιγμής τρώω καρπουζι για βραδυνο. Ειχα κανει μια διαιτα στο παρελθον που τα βραδυνα μου ειχε απεριοριστο καρπουζι και τοτε λειτουργησε μια χαρα. Τωρα να δω τι θα κανει

Χτες ξεκίνησα και μπάνιο. Αλλο σοκ απο εκει…Θα μου πεις τι περιμενες….Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που σκέφτηκα να κρυφτώ στο καβούκι μου και να μην κάνω ουτε ενα! Αν το κανω αυτο ξερω πολύ καλά ότι δεν προκειται να ξαναμπω στην θαλασσα και αυτο ειναι κατι που δεν το θέλω….ακόμα….

17η – 22η μέρα

17η μέρα καταγράφηκε κανονικά 🙂 Μάλιστα ενα νοστιμότατο παγωτό δέχθηκε την άρνησή μου και πήγε να κλάψει στην γωνιά του 🙂

Απο την 18η εως την 20η μέρα δεν κατέγραψα τίποτα. Έμπλεξα με τις δουλειές την Πέμπτη και την Παρασκευή και το Σαββατοκύριακο είχαμε ένα γάμο εκτός Χαλκίδας και κάναμε και μια διανυκτέρευση. Χαρτιά και τετράδια δεν πήρα μαζί. Αυτό που προσπάθησα είναι να μην κάνω επιβαρυντικές κινήσεις όπως γλυκά, παγωτά και ψωμιά. Έφαγα όμως τηγανιτά και ψητά το μεσημέρι και στο μενού του γάμου, πλεύρισα την σαλάτα και απέφυγα ότι μπορούσα να αποφύγω. Δεν έκανα υπερβολές ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω.

Σήμερα 22η μέρα το τετραδιάκι μου σκαρφάλωσε πάνω στο γραφείο απαιτώντας την προσοχή μου 🙂

Μέρες 13η εως 16η

Καλημέρα σε όλους!

Η πρώτη φάση της κρίσιμης περιόδου έχει ξεκινήσει. Το μυαλό χαλαρώνει, τα μολύβια και τα χαρτιά ξεχνιούνται και εσύ έχεις την αίσθηση ότι είσαι απόφοιτος της σχολής «τσουκου τσουκου» όπως λέει και μια φίλη μου το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει ότι τσούκου τσούκου θα λοξοδρομήσεις…πάλι…

Οχι δεν έκανα γουρουνίτσες, στο μυαλό ένιωσα να χαλαρώνω…να μην το έχω σε πρώτη προτεραιότητα την Παρασκευή και το Σάββατο. Το Σάββατο το βράδυ έκατσα λίγο στον υπολογιστή να χαζέψω και να οργανώσω λίγο (λέμε τώρα…) Λιγο πριν τον κλείσω ένιωσα έναν πόνο στο πέλμα του αριστερού ποδιου.

Την Κυριακή το πρωί ξύπνημα με πόνο στα πόδια κυρίως στο αριστερό το οποίο και εμφανισιακά είναι πιο επιβαρυμένο (σε αυτό μου είχε σπάσει μια φλέβα πριν λίγα χρόνια και φαίνονται και εμφανισιακα κτλ). Οπου το ακούμπαγα απο το καλάμι και κάτω με πόναγε λες και το ειχα χτυπήσει και είχε κάποια μελανιά. Το ίδιο αισθανόμουν και στο δεξί αλλά σε λίγο μικρότερο βαθμό. Ακόμα και η ραφή του περιγράμματος του μαξιλαριού του καναπέ που ακούμπαγε πανω στο πόδι μου με ενοχλούσε.

Μετά απο λίγη ώρα πήγα στο κρεβάτι και έβαλα όσο πιο ψηλά τα πόδια και έμεινα εκεί για μερικές ώρες. Όταν σηκώθηκα, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά το πόσο διαφορετικά είναι τα πόδια μου ξεπρησμένα. Πίστευω ότι η εμφάνισή τους είναι η συγκεκριμένη γιατί εχω τόσα κιλά. Οταν τα βλέπω ομως ξεπρησμένα εντυπωσιάζομαι με το πόσο πιο «αδύνατα» είναι στην πραγματικότητα!!!

Εκεί που θορυθήθηκα ήταν όταν παρατήρησα ότι ειχαν κοκκινήσει! Συνειδητοποίησα ότι όπου ήταν ερυθρό ήταν και εκεί που με πόναγε. Να φανταστείτε το παπούτσι που με ακούμπησε κάποια στιγμή που τα φόρεσα με ενοχλούσε πάρα πολύ. Το μυαλό μου ταξίδευε σε πολλούς λόγους που δεν μου άρεσαν…το βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ μπήκα στο ιντερνετ να το κοιτάξω λίγο μέχρι να παω στον καρδιολόγο που είχα κλείσει ραντεβού συμπτωματικά λιγες μερες πριν.

Οι πιθανές εξηγήσεις ήταν η μια «καλύτερη απο την άλλη»… δεν θα σας πω τι για να μην σας μαυρίσω την καρδιά αλλά είναι απο αυτές τις καταστάσεις που σε κόβει κρύος ιδρώτας και λες «θα την βγάλω το βράδυ;»

Το σύμπαν χτυπάει καμπανάκια… δίνει προειδοποιήσεις….και εσύ; τι κανεις; Φωνάζεις «δώσε μου ενα σημάδι;»

όπως ο Jim Carrey στην ταινία «Θεός για μια εβδομάδα» και όλα τα σημάδια μόνο που δεν έχουν βγάλει χέρι να σε μουτζώσουν;

Δευτερα πρωί λοιπόν και τετραδιάκια, μολυβάκια και όλα τα εις «άκια» βγήκαν στην επιφάνεια και σήμερα Τρίτη υπήρξε και ένα 25 λεπτο περπάτημα. Το μεσημεριανό έχει μια σούπερ δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα με μαυρομάτικα και χιλια δυο άλλα υλικά και για το βράδυ ακόμα δεν έχω σκεφθεί 🙂

Μέρα 10η, ζύγισμα, 11η και 12η…»α! πιάσε και μια ποικιλία!»

Καλησπέραααα

η καλή διατροφικά ροή των ημερών συνεχίζεται κανονικά 🙂

Την 10η μέρα είχα και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα.

Μείον 3 κιλά (2,900 για την ακρίβεια αλλά θα το κάνω όπως οι τιμές τύπου 0,99 για να «εντυπωσιάσω» περισσότερο το μάτι 😉 )

Τα δύσκολα ξεκινάνε απο εδώ και πέρα…

Μέρα 11η λίγο πιο χαλαρή με την διαφορά ότι το μενού είχε και μεσημεριανό και βραδινό και σήμερα 12η μέρα πάλι στα ίδια μοτίβα μέχρι στιγμής πάντα.

Σας είπα για την πρόσφατη ποικιλία με τον τόνο Αν θυμάστε είχα βάλει και κολοκυθάκια βραστά στο άκουσμα των οποίων η κόρη μου δεν είχε αντιδράσει και με πολυ ενθουσιασμό.

Το ενίσχυσα με χαρακτηρισμούς πριν το δει, ψιλοσυμφώνησε αλλά όταν τα είδε δεν ήθελε να τους δώσει την ευκαιρία που διακαώς αναζητούσαν 🙂

Εκείνη την βραδιά λοιπόν είχε πυρετό, λίγο το κολοκυθάκι, λίγο η συντροφιά με λίγο τυράκι, λίγο με ενθουσιασμό, λίγο η υπενθύμιση ότι ειναι σαν το μπριαμ, λίγο με φωνή της εξήγησα ότι το μόνο που θέλω ειναι να δοκιμάσει ενα μονο μικρό κομματάκι αλλιώς θα της δώσω τα δικά μου που ήταν πολύ περισσότερα. Χρησιμοποιήσαμε και τον πυρετό ο οποίος δεν ξέρω αν το γνωρίζετε φοβάται πάρα πολύ τις ιδιότητες των κολοκυθιών. Τελικά έφαγε ένα μικρό κομμάτι με την ετυμηγορία  «δεν μου αρέσε!»

Της εξήγησα ότι θέλω ένα ακομα μικρό κομματάκι να φάει και αύριο και μετά θα βλέπαμε. Λίγο πριν κοιμηθεί ήρθε να μου πει ότι τελικά ήταν ωραίο το κολοκυθάκι και ότι θέλει ακόμα ένα το πρωί.

«Το πρωί όχι αλλά το βράδυ θα φτιάξουμε μια ωραία ποικιλία σαν την σημερινή και θα το βάλουμε και αυτό μέσα.» της απάντησα ευχαριστημένη για την επιμονή μου 🙂

Το επόμενο πρωί η αλήθεια είναι οτι το θυμήθηκε. Το δε βράδυ το αναζήτησε μιας και ο πυρετός είχε υποχωρήσει οπότε αναβαθμίστηκε στα μάτια της 😉 Αυτή την φορά της το έβαλα στο πιάτο να το πάρει μόνη της.

Η μικρή μου… 🙂 … απο την μια ήθελε να το ξανα δοκιμάσει και απο την άλλη εμενε το πιρούνι μετέωρο μπροστά στο στόμα της προσπαθώντας να πείσει τον ίδιο της τον εαυτό 🙂 Ο ενθουσιασμός μπήκε μπρος και σύντομα το κολοκύθι βρισκόταν στο μικρό της στομαχάκι. Δεν ήθελα να φάει άλλο. Ήθελα μόνο αυτή την κινηση. Άλλωστε ήταν ακόμα ταλαιπωρημένη απο τον πυρετό και δεν ήθελα να φάει και πολύ. Το επόμενο στην λίστα είναι το παντζάρι κάτι που δεν θέλει ούτε να δοκιμάσει. Τρεις μέρες την έχω στις σωστές δόσεις με την την περιγραφή των καταπληκτικών του ιδιοτητων και πιστεύω ότι δεν θα αργήσει να το δοκιμάσει μόλις το βγάλω στο τραπέζι 😉

«Τί θα φάμε για βράδυ μαμά;» με ρώτησε χτες.

«θα δουμε» της απάντησα

«ασε ξέρω…τι θα έλεγες να φτιάξεις μια ωραία ποικιλία με καροτάκια, ντοματούλα και λαχανικά που κάνουν καλό στο σώμα μου και ότι άλλο νομίζεις;» 🙂

Και έτσι και έγινε χαμογελώντας. Με τις σαλατούλες δεν μου είχε ιδιαίτερο πρόβλημα. Και λίγο στην αρχή που δεν εδειχνε και πολύ ενθουσιασμό όταν άρχισα το βράδυ να φτιάχνω μαρουλοσαλάτες και ερχοταν να δει τι τρώω και κατ επεκταση να δοκιμάσει σιγά σιγά άρχισε να θέλει την δική της σαλάτα, και έτσι μια μικρογραφία της δικής μου ερχόταν μπροστά της 🙂

Θέλει υπομονή, επιμονή, αγάπη και τον σωστό τρόπο να μυήσεις τα παιδιά στις σαλάτες ακόμα και αν δεν τους αρέσουν στην αρχή. Το δικό σου παράδειγμα είναι το βασικότερο κίνητρο άλλωστε! Και εννοείται ότι δεν επιμένουμε σε βαθμό που να τα «κάψουμε» τα καημένα τα ζαρζαβατικούλια! Δεν θέλουμε να ακούνε λαχανικά και να κάνουν εμετό…αλλά να τα τρώνε με ευχαρίστηση. Άλλωστε ποιος δεν πέρασε απο διάφορες γευστικές δοκιμές με πράγματα που άλλοτε του άρεσαν και άλλοτε όχι.

Η βραδινή μας ποικιλία λοιπόν τείνει να αντικαταστήσει τις μαρουλοσαλάτες για λίγο, έτσι για αλλαγή και να φέρει σε χρωματική παλέτα διάφορα λαχανικά που συντροφεύουν διαφορες άλλες τροφές κυρίως πρωτεινικές. Πότε λίγο αυγό, πότε καλαμάκια, πότε γαλοπούλα και τυράκι, πότε μπιφτεκάκι και πότε ψαράκι

Μέρα 9η

Καλημέρααα 🙂

Το χθεσινό βραδινό μου ήταν μια ωραία καλοκαιρινή ποικιλία η οποία περιελάμβανε:

καρότο, αγγούρι, ντοματάκια, κολοκυθάκια βραστά, 1 παξιμαδάκι, μισή κονσέρβα τόνου και 3 κγ λάδι. Πολύχρωμο, δροσερό και τραγανό 🙂

Σήμερα με το που ξύπνησα ξεκίνησα αμέσως (…τι πρωτότυπο!!! ) με τις δουλειές του σπιτιού και έτσι το πρωινό πήγε υπερ πίστεως για άλλη μια φορά και το πρώτο και κυρίως γεύμα ήταν το μεσημεριανό μου το οποίο ήταν ρεβίθια με το ρύζι. Έγινε τέλειο η αλήθεια είναι και ήταν νοστιμότατο.

Αυτά μέχρι στιγμής. Πάω να συνεχίσω με τις δουλειές (μα δεν τελειώνουν ποτέ;;;….) 🙂

Καλή συνέχεια σε όλους 🙂

 

 

Μέρες 6η, 7η και 8η

Καλησπέρα παιδάκια 🙂 Τι μου κάνετε;

Εγώ καλά είμαι. Ευτυχώς. Ανοιξα πολλά μέτωπα με τις δουλειές του σπιτιού και εχω βγει off! Η Κυριακή ήταν ιδιαίτερα κουραστική. Κουράστηκα Π Ο Λ Υ! Κυρίως στους τένοντες των πελμάτων και όχι άδικα να είμαστε ειλικρινής.

Διατροφικά τα πράγματα πήγαν μια χαρά! Ακόμα δεν έχω λοξοδρομήσει 🙂

Πρόσφατα είδα ένα βιντεάκι για μια κοπέλα (που ειχε γινει προσφατα μαμα) που μέσα σε 90 μέρες κατάφερε να αλλάξει το σώμα της κάνοντας και καταγράφοντας ασκήσεις γυμναστικής. Μολις βρω που το έβαλα θα το ανεβάσω. Μου έκανε ενα μικρό «κλικ» και ειπα να ξεκινήσω τις δικές μου 120 μέρες διατροφής. Η διαπίστωση είναι ότι περνάνε σαν νερό, πριν προλάβεις καλά καλά να ξεκινήσεις.  χι χι χι Θα δούμε αν το εφαρμόσω ή όχι 🙂

Σήμερα έπεσα πάνω σε αυτό: 100 μέρες για μια κοπελίτσα που θεωρούσε ότι ήταν «κοκαλιάρα» Αποφάσισε να προχωρήσει σε ένα αθλητικό πείραμα: να κάνει κάθε μέρα push ups επί 100 ημέρες, καταγράφοντας μάλιστα την προσπάθειά της με μια κάμερα…