Φτου και απο την αρχή;

Οχι που δεν θα γινόταν! Τελικά νομίζω ότι πρέπει να σταματήσω να ζυγίζομαι πλάκα πλάκα.

Κάνοντας την διαιτα των μονάδων, έχασα περίπου συνολικά περίπου 5 κιλά και μετά άρχισα να χαλαρώνω… λίγο… Βάλε και κάποια τραπεζώματα που μόνο να υπολογίσεις δεν μπορείς οπότε σιγά σιγά τα κιλάκια επέστρεψαν στην βάση τους 😦

Μήπως τελικά έχω κάτι με τον αριθμό 5; Μήπως κατά βάθος τόσα νομίζω ότι πρέπει να χάσω και το μυαλό μου αρνείται να συνεργαστεί για να πάει παρακάτω; χι χι χι Έλεος πια!

Το μόνο διαφορετικό είναι ότι βρήκα κάποιες ασκησούλες τύπου αεροβικής / zumba (ΜΗΝ ΓΕΛΑΤΕ….ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ!… ΣΑΣ ΑΚΟΥΩ ΒΡΕ!) και παραδόξως μου έκαναν κλικ και κάνω μερικές. Μην φανταστείτε ότι υπάρχουν αντοχές για πολλά λεπτά (είδατε τι προσεκτική που είμαι στις λέξεις…λεπτά….:) ) και ξεκίνησα. Πάντα που άρεσε το aerobic άσχετα αν δεν το ακολουθούσα ποτέ παραπάνω απο μερικές φορές. Οταν πρωτοξεκίνησε η Zumba και τα παρόμοια προγράμματα ξεσηκωνόμουν ….θεωρητικά πάντα μιας και σωματικά οι αντοχές είπαμε…μπουκάλες οξυγόνου. Και τώρα δυστυχώς δεν κρατάει παρά ελάχιστα αλλά ευελπιστώ σιγά σιγά να ανεβαίνουν τα λεπτά που αντέχω. Προσέχω και αποφεύγω ασκήσεις με επιβάρυνση γονάτων κτλ φυσικά και βλέπουμε. Μα γιατί δεν μπορούμε να έχουμε ενα γυμναστήριο με πισίνα ώστε να εχεις την δυνατότητα για aqua aerobic, που πλάκα πλάκα το είχα δοκιμάσει όσο έμενα Αθήνα και τα αποτελέσματα είναι άμεσα και ανώδυνα.

Ουφ! Πάλι απο την αρχή λοιπόν……για άλλη μια φορά

Να γράψω ή να μην γράψω ιδού η απορία

Καλησπέρα παρεάκι μου,

όπως λέει και ο τίτλος έχω την εξής απορία. Να μιλήσω ή όχι, να γράψω ή όχι ….ακόμα.

Εχω κάποια νέα που όμως ακόμα είναι υπο δοκιμή. Οσοι είστε γνώστες των πόντων των weight watchers σίγουρα γνωρίζετε πως λειτουργεί. Οσοι δεν είστε δοκιμάστε το  🙂

Με λίγα λόγια οι τροφές έχουν πόντους αντί για θερμίδες και μέσα στην ημέρα δικαιούστε έναν συγκεκριμένο αριθμό πόντων ανάλογα με το τον τρόπο ζωής σας, τα κιλά σας και την ηλικία σας. Κάθε φορά που κατεβαίνετε δεκάδα αλλάζουν και οι πόντοι που προσλαμβάνετε. Είναι ένα συστημα που έχει πολλά θετικά ίσως και τα περισσότερα και όταν το ακολουθήσεις λειτουργεί, φτάνει να ξέρεις πως να τρως ισορροπημένα και να μην ξεφεύγεις απο τις ποσότητες.

Αυτά τα ολίγα έτσι για την ιστορία.

Κάποια στιγμή μέσα στο 2014 είχα ακούσει για την δίαιτα των μονάδων. Το κοίταξα για πολύ λίγο και το έβαλα στα «υπόψην» για να το διαβάσω κάποια στιγμή με την ησυχία μου. Η λογική της δίαιτας παρόμοια και κάνει μπαμ ότι πρόκειται για μια παραλλαγή των weight watchers.

Κανά δυο μήνες πριν είχα δει την μητέρα μιας φίλης μου με εμφανή διαφορά στο χάσιμο κιλών. Συζητώντας πρόσφατα με την φίλη μου, μου είπε ότι είχε χάσει απο το Πάσχα μέχρι τα Χριστούγεννα 20 περίπου κιλά, ακολουθώντας την παραπάνω διατροφή και μου είπε λίγα πράγματα για τους κανόνες και μου πρότεινε να το κοιτάξω πιο αναλυτικά στο ίντερνετ.

Έψαξα λοιπόν και βρήκα κάποια πράγματα. Οι σκέψεις ανάμικτες. Απορίες αρκετές ως προς την αποτελεσματικότητα αλλά και τις οδηγίες. Ακολουθεί γενικούς κανόνες και δεν έχει πιο προσωπικές κατηγορίες. Βάζει σε ένα «τσουβάλι» τους ανθρώπους με μόνο κριτήριο αν είναι άντρες ή γυναίκες και το πόσα κιλά θέλουν να χάσουν. Αν κάποιος θέλει να χάσει 13 κιλά ή 53 είναι στην ίδια κατηγορία το οποίο είναι λίγο γενικό και απορίας άξιο.

Παράλληλα σκέφτεσαι ότι είναι «πολύ καλό» για να είναι αληθινό μιας και σου «χαρίζει» πράγματα που άλλες δίαιτες κάνουν κρα και αυτό όσο να ναι σου δημιουργεί μια απορία. Πχ το λάδι. Δεν το μετράει με κουταλιές της σούπας αλλά με τον τρόπο μαγειρέματος.

Σκέφτηκα ότι πραγματικά δεν έχω κάτι να χάσω αν και δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα μήπως πάρω απο πάνω. (θα σας βάλω στο τέλος τα links που βρήκα για να τα μελετήσετε με την ησυχία σας)

Απο τις πρώτες μέρες κατάλαβα ότι δεν είναι τόσο «εύκολη» όσο φαίνεται και μετά απο καιρό ένιωσα να πεινάω αρκετά πράγμα που περιέργως δεν το ένιωθα με το κόψιμο του βραδινου φαγητού. Σου δίνει αρκετές ελευθερίες  και σε «ξεγελάει» με τον μη περιορισμό της ποσότητας – σχετικα – και βλέπεις ότι απο μόνος σου θα μαζευτείς και δεν θα ξεφύγεις μιας και απο την πρώτη μέρα βλέπεις ότι πέρα απο τα τυποποιημένα προιόντα που σχεδόν δεν μπορείς να τα υπολογίσεις και την ζάχαρη δεν θα «χαραμίσεις» μια ολόκληρη μονάδα για να δοκιμάσεις πχ το φαγητό όταν μπορείς να την καταναλώσεις με κάτι που θα σε πιάσει περισσότερο στο μεσημεριανό σου. Παράδειγμα. Τις προάλλες έφτιαχνε η μητέρα μου σουπιές και επειδή δεν είχα φάει τίποτα απο το πρωί πείναγα σαν τρελή. Αν έτρωγα μια πηρουνιά σουπιές σκέτες θα το υπολόγιζα για δυο μονάδες. 1 για τις σουπιές και 1 για το λάδι τους. Με 3 μονάδες θα έτρωγα σε μια ώρα σπανακόρυζο που είχα ετοιμάσει για το μεσημεριανό (Ο το σπανάκι, 1 το λάδι και 1 το ρύζι) σε κανονικό γεύμα που θα με χόρταινε με ένα ή ακόμα και δυο μερίδες. Άρα δεν σε συμφέρει άρα δεν το δοκιμάζεις άρα κρατιέσαι και σκας! Είναι εύκολο να μπεις στην λογική και στην απομνημόνευση ακόμα και αν δεν έχεις κάνει ποτέ weight watchers στην ζωή σου πόσο μάλλον αν έχεις κάνει 🙂 Στην ουσία κόβεις απο μόνος σου τα τσιμπολογήματα, τα τυποποιημένα προιόντα και τα γλυκά.

Μίλησα με την κολλητή μου η οποία μου είπε και αυτή το ίδιο μετά την πρώτη δεύτερη μέρα που την δοκίμασε σχετικά με το ότι την κόβει την δουλειά να παρει αντί να χάσει 🙂

Anyway…. Σήμερα έκλεισε η μια εβδομάδα και ξεκινάω την δεύτερη. Το αποτέλεσμα είναι μείον 3,5 κιλά.

Δεν ξέρω αν θα λειτουργήσει ή όχι. Θα δείξει στην πορεία. Για αυτό όπως έγραψα δεν ξέρω αν θα πρέπει να γράψω ή όχι ακόμα. Στις συζητήσεις μας τις διαπροσωπικές εκφράζω τις απορίες μου για το πως μπορεί ένας άνθρωπος που θέλει να χάσει 20 κιλά μπορεί να τρώει τις ίδιες ποσότητες με κάποιον που θέλει να χάσει 40 για παράδειγμα. Απο την άλλη σκέφτομαι την μαμά της φίλης μου που πάντα είχε μια καλή σχέση με το φαγητό και βρίσκεται και σε μια ηλικία που το να χάσεις δεν είναι καθόλου εύκολο και όμως τα κατάφερε και στην ουσία δεν στερείσαι σημαντικά πράγματα και ίσως εκεί να είναι και η επιτυχία της για κάποιον που έχει φτάσει στον στόχο του.

Παράλληλα θυμάμαι κάποιον που μου είχε πει πολύ παλιά ότι αν θέλεις να χάσεις πρέπει να κόψεις τις 3 λευκές σκόνες της διατροφής σου δηλαδή, αλεύρι, ζάχαρη και αλάτι και σε αυτά έχει περιορισμούς αρκετούς. Δεν ξέρω. Δεν σας συμβουλεύω τίποτα μιας και ο καθένας έχει το δικό του ιατρικό ιστορικό, συνήθειες, αντοχές και όρια. Εκφράζω μόνο τις δικές μου απορίες και τις δικές μου δοκιμές.

Θα σας βάλω εδώ το τι βρήκα απο την αναζήτησή μου στο ίντερνετ. Οφείλω να πω ότι η αρχή της εξήγησης της δίαιτας δεν σου γεννά και την πιο ουσιαστική «ασφάλεια» μιας και είναι του τύπου: «Μια φορά και εναν καιρό η μαμά μου έκανε μια δίαιτα ή ενας γιατρός έκανε μια δίαιτα που λειτούργησε» κτλ. Είναι λίγο αόριστο. Απο την άλλη όμως και στην αναζήτηση των αρνητικών δεν έχει τόσα αρνητικά όπως βλέπουμε συνήθως σε γνωστές δίαιτες τύπου «Ατκινς» κτλ.

Παρόλα αυτά μέχρι στιγμής είχε αποτέλεσμα και θα δούμε πως θα πάει και στην συνέχεια. Το καλό με κάποια απο τα blogs που θα δείτε είναι πως τα κορίτσια που τα έχουν απαντάνε στις ερωτήσεις μας και δίνουν διευκρινήσεις για τις μονάδες και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό και μπράβο τους 🙂

 

Καλή χρονιά!

Τις τελευταίες 5 μέρες όλο θέλω να γράψω αυτό το κείμενο και όλο το αναβάλλω. Επίτηδες! Να γράψω τι; Τι άλλο πέρα απο την αλήθεια άραγε; Απλά η αλήθεια μερικές φορές είναι λίγο απογοητευτική.

Θυμάστε που είχαμε κάνει μια μικρή «συμμαχία» εξ αποστάσεως με την καλή μου φίλη για να χάσουμε κάποια απο τα κιλά μας μέχρι το τέλος του 2013; Ε! Ξεχάστε το! Πλήρης αποτυχία. Κάτι πήγε να γίνει στην αρχή αλλά μετά μια απο τα ίδια. Το 5κιλο τελικά ανεβοκατεβαίνει πολύυυυ εύκολα.

Το αποτέλεσμα είναι, ότι παρά τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες του 2014 στο θέμα των κιλών, παραμένουμε στα ίδια! Για άλλη μια χρονιά! 😦

Κάπου εκεί γύρω στα μέσα Νοεμβρίου, είχα μια επίσκεψη στον καρδιολόγο μου για το τυπικό μου έλεγχο αλλά παράλληλα να του πω και για τις τόσες και τόσες έκτακτες / αρρυθμίες που ένιωθα.

Μου είπε απλά «χάσε κιλά», Μάλιστα παρόλο που το προφίλ του είναι λίγο αυστηρό ήταν ιδιαίτερα ευγενικός λέγοντάς μου παράλληλα ότι «σε θεωρω έξυπνο άτομο και συγκροτημένο με μυαλό και αντίληψη ιδιαίτερη, Απλά δεν έχεις βρει ακόμα το κουμπί εκείνο που θα το γυρίσεις και θα τα αλλάξεις όλα. Δεν χρειάζεσαι τίποτα, ούτε διαιτολόγους, ούτε χειρουργεία, ούτε μαγικά χαπάκια. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Το θέμα είναι να το κάνεις. Οχι απο αύριο. Απο χτες!«

Του απάντησα ότι αν ίσχυαν τα παραπάνω μάλλον δεν θα κάναμε αυτή την κουβέντα τώρα γιατρέ μου….Για να μιλάμε για αυτό το θέμα μετά απο τόσο καιρό μάλλον κάτι δεν πάει και τόσο καλά στο συγκροτημένο μυαλό ούτε στην εξυπνάδα!

Έφυγα απο το ιατρείο του προβληματισμένη και τσαντισμένη. Αν και είχα αποφασίσει ότι το βραδινό μου θα ήταν σουβλάκι και σαλάτα, το διέγραψα αποφασιστικά και αποφάσισα να ξεκινήσω κάτι που δεν το είχα ξανακάνει ποτέ στο παρελθόν και ειχα αρχίσει να το σκέφτομαι τις προηγούμενες δυο εβδομάδες. Να μην τρώω βράδυ.

Ο πατέρας μου το ξεκίνησε για τους δικούς του λόγους απο το καλοκαίρι και έχει χάσει κιλά. Μάλιστα τον πρώτο μήνα έχασε 6 κιλά. Γυρόφερνε στο μυαλό μου διώχνοντας σιγά σιγά τις αντιρρήσεις μου…

Διαφορετικές διατροφικές συνήθειες έχουμε όπως επίσης και διαφορές στην άσκηση. Ξεκίνησα λοιπόν χωρίς πείνα μάλιστα οπότε το έκανε πιο εύκολο. Εκοψα και επίσημα το πρωινό γιατί το είχα πάρει ζεστά, έτρωγα κατι σαν πρωινό γύρω στις 11 μετά το κυρίως γεύμα γύρω στις 4,άντε κανα καφέ γύρω στις 6 και μετά τιποτα. Και μια χαρά που κατάφερνα κατι που το ειχα αποκηρύξει στο παρελθόν! Μάλιστα μείωσα και το νερό σχεδόν αυτόματα. Αισθανόμουν δυναμική και ότι θα τα καταφέρω

Μετά απο μια συζήτηση που είχαμε με τον άντρα μου και μιας και στους δυο μας αρέσουν τα αλλαντικά, είπαμε να τα αποκλείσουμε και αυτά σαν κατηγορία για ένα διάστημα δυο μηνων αρχικά απο την διατροφή μας για να δουμε τι θα δουμε. Ετσι λοιπόν εκτός λίστας όλα τα αλλαντικά εκτός απο κανα λουκάνικο χωριάτικο (και μόνο) κατά περίπτωση. Επίσης επειδή είμαι ή του ύψους ή του βάθους σε κάποια πράγματα, αυτό περιελάμβανε και πράγματα που τα περιέχουν. Πίτσα, καρμπονάρα, σουφλέ κτλ. Εκτός λοιπόν όλα τα σχετικά.

Τόσο κατηγορηματική δεν υπήρξα ποτέ μιας και απο την μια η γαλοπούλα είναι μια καλή πηγή διαιτιτικής πρωτείνης (το έβλεπα και απο το πρωτεινικό που έκανα) και απο την άλλη δίνουν νοστιμιά όπου μπαίνουν οπότε γιαμ.

Αλλαγή και εκεί οπότε και καμία ένδειξη «στέρησης» χα χα χα.

Αποτέλεσμα μέχρι στιγμής……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………τίποτα απολύτως!!!

Κάπου στις αρχές του Ιανουαρίου είχα τσαντιστεί οπότε για κανα 2-3 βράδια το χάλασα.

2-3 αυτά τα βράδια και άλλα 5-6 των γιορτών με τα εορταστικά τραπέζια, γιορτών ονομαστικών κτλ υπολογίστε 10 βράδια σύνολο. Θέλετε παραπάνω; 15!

15 βράδια σε διάστημα 2 μηνών σχεδόν με μείωση για να μην πω του 50%, θα πω του 1/3 των θερμίδων μου και αποτέλεσμα μηδεν;;;; Δεν είναι να τραβας τα μαλλιά σου;

Σκέφτηκα ότι με αυτό τον τρόπο παίρνεις ότι μαγειρεύεις για το σπίτι χωρίς ξεχωριστά φαγητά και πειρασμούς, και δείχνεις πειθαρχία και δεν τρως το βράδυ, που μεταξύ μας δεν ήταν όλες οι φορές που πείναγα 100% την ώρα του βραδυνού, μιας και λόγω της ώρας που γυρίζει ο Χρήστος σπίτι το μεσημεριανό μας είναι σχετικά αργούτσικα για μεσημέρι.

Το μόνο θετικό της υπόθεσης είναι ότι σταμάτησαν οι διάφορες καούρες και τα σχετικά και φυσικά οι γουρουνιές του απέξω που σε πιάνει με την βραδινή «λιγούρογουρουνια». Αν παρόλα αυτά δεν έχω προλάβει να μαγειρέψω ή θέλουμε κανά σουβλάκι, θα το κάνω το μεσημέρι.

Απο τις αρχές του χρόνου αποφάσισα να κρατήσω (μακάρι να μην επικρατήσει η αναβλητικοτητά μου πάλι) διατροφικό ημερολόγιο έτσι ώστε αν κάποια στιγμή δω κάποιον γιατρό να το συζητήσουμε και να μου πει αν οι θερμίδες μου είναι εντάξει και υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή αν παίρνω παραπάνω απο όσο νομίζω οπότε και δικαίως δεν αδυνατίζω και είμαι και ηλίθια απο πάνω.

Μέσα στο διάστημα των γιορτών για να εξισορροπήσω λίγο τα εορταστικά γεύματα αλλά και επειδή μου αρέσει σαν επιλογή διάλεγα σαν σνακ ή σαν γεύμα τα Noodles, εκείνα που τους προσθέτεις νεράκι και μέσα σε 2 λεπτάκια έχεις μια σουπίτσα ελαφριά και χορταστική. Κάποια στιγμή κοίταξα τις θερμίδες τους και είδα ότι δίνει περίπου 250 θερμίδες η μερίδα. Λίγο; Πολύ; Δεν ξέρω. Για σνακ (χωρις βραδυνο), ή αντικατάσταση γεύματος μαλλον κανονικές μου φαίνονται αλλά μπορεί και να κάνω λάθος.

Και τα συντηρητικά; Δεν ξέρω. Οπότε μιας και είδα ότι η σουπίτσα με καλύπτει είπα να την φτιάξω μόνη μου. Την «ζητούσε» το σώμα μου αυτες τις μέρες. Οπότε χθες αγόρασα μανιταράκια, μια ωραιότατη σελινόριζα, καροτάκια και μπρόκολο.

Νεράκι μπόλικο, ενα ζωμό λαχανικών την μια φορά και λαδάκι την άλλη, κομματάκια τα λαχανικά και σε πολύ λίγο (πίστευα παραπάνω) έτοιμη. Το ζουμάκι της γευστικότατο, απόλαυσα και τα μανιτάρια που αγαπώ πολύ, έπεισα και την μικρή να δοκιμάσει και το βραδάκι χτες και σήμερα αυτό ήταν το βραδινό μου. Μήπως το καθόλου είναι λάθος και αρκεί ένα – δυο μπολάκια με σουπιτσα και λιγο τυράκι; (το τυράκι θα το αφαιρέσω γιατί εκεί μπορείς να την πατήσεις)

1η σουπίτσα: σελινόριζα – καρότο – μανιτάρια -λαδάκι και αλατάκι

2η σουπίτσα: σελινόριζα – μπρόκολο – μανιτάρια και ενας ζωμος λαχανικών

 

Για να βάλω μάλιστα και «φρένο» στην αιώνια ερώτηση «τι θα μαγειρέψω σήμερα;» αποφάσισα να κάνω ένα πλανο έτσι ώστε να ξέρω απο πριν, να μην παρασύρομαι απο διάφορες ορέξεις, να μην χάνω χρόνο χωρίς νόημα και στο τέλος να επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια.

Εχω παρατηρήσει ότι αρκετοί άνθρωποι ακολουθούν ένα εβδομαδιαίο μενού συγκεκριμένο και το επαναλαμβάνουν κάθε εβδομάδα. Για παράδειγμα:

Δευτέρα: κοτόπουλο με πατάτες, Τρίτη: ψάρι με σαλάτα, Τετάρτη: φακές, Πέμπτη: κεφτεδάκια κτλ και την επόμενη εβδομάδα και την μεθεπόμενη και την παραπάνω ακριβώς το ίδιο. Οταν το πρωτοάκουσα μου φάνηκε κουλό. Γιατί πχ κάθε Τετάρτη φακές και όχι μια φακές και μια πχ φασόλια. Η γιατί μόνο κεφτεδάκια και όχι σουτζουκάκια ή μπιφτέκια ή μακαρόνια με κιμά. Δεν σας κρύβω ότι υπάρχουν στιγμές όταν κολλάω και δεν ξέρω τι να βάλω τους ξαναφέρνω στο μυαλό μου και λέω μια χαρά την ησυχία τους έχουν βρει 🙂

Αυτή την εβδομάδα είναι η πρώτη που το δοκιμάζω το προκαθορισμένο μενού και το έφτιαξα ήρεμη, και προσπάθησα να βάλω όλες τις ομάδες μέσα. Η αλήθεια είναι ότι σε βοηθάει αρκετά, το θέμα είναι να το κρατήσω μιας και το είχα ξαναδοκιμάσει στο παρελθον αλλα δεν το ειχα παρει ζεστα και το παρατησα μεσα σε μια εβδομάδα. Αύριο θα το φτιάξω και σε λίγο θα το φτιάξω πήγαινε η κατάσταση και δεν το έφτιαξα ποτέ. Σκέψη μηνών είναι να φτιάξω και μια αντίστοιχη στήλη και εδώ αλλά και στο «Νοστιμευοντας τις μέρες μας». Εδώ υπάρχει κάτι αντιστοιχο αλλά θα το ενισχύσω λίγο. Πιστεύω επειδή προσπαθώ να κάνω μια σειρά αλλαγών στην καθημερινότητά μου (θα τα πούμε τις επόμενες μέρες αλλιώς αυτή τη ανάρτηση δεν θα τελειώσει ποτέ κυριολεκτικά) να κερδίσω λίγο περισσότερο χρόνο για να κάνω τις σκέψεις μου πράξη.

Το εντυπωσιακό για τα προσωπικά μου ρεκορ αναβλητικότητας είναι ότι σήμερα έχουμε 14 και ακόμα δεν τα έχω παρατήσει χι χι χι . Ιδωμεν!

Αυτα λοιπον τα νεα μου του τελευταίου διαστήματος και τώρα καταλαβαίνετε γιατί αργούσα να τα γράψω (πέρα των νεωτέρων απογοητευτικών νέων). Ηθελε χρόνο όχι αστεία 🙂

Καλη χρονιά να έχουμε παρεάκι μου με υγεία και ότι επιθυμεί ο καθένας σας ξεχωριστά εύχομαι με πολύ αγάπη να γίνει πραγματικότητα 🙂

 

Διατροφικά νέα

Εδώ είμαι και πάλι…

Τι μου κάνετε; Μακάρι να είστε κάπου χαλαρά και να απολαμβάνετε τα μπανάκια σας με τον ήλιο να χαιδεύει τις αισθήσεις σας 🙂

Εγώ είπα να σας πω μια καλησπερα και τα νεα μου..Πως περνάει έτσι ο καιρός; Πότε πέρασε κι ολας ένας μηνας σχεδόν απο την τελευταία φορά που σας έγραψα τα διατροφικά μου νέα; Ελεος!

Τότε λοιπόν σας είχα γράψει ότι μετρούσα σύνολο -3,500 κιλά. Αυτό το διάστημα και πρόσεξα και έμεινα σταθερή και δεν πρόσεξα λίγες μέρες (οχι σε γουρουνιές αλλά ως προς την σύσταση της τροφής) με αποτέλεσμα +1,700 να μου επιστρέψει σε συσκευασία δώρου τώρα τελευταία.

«Αι σιχτίρ» σκέφτηκα, Ενα βήμα μπροστά δυο πίσω! Και το αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια στην ουσία να είμαι πανω κατω στα ιδια κιλά! 

Νιώθω ότι κάτι δραστικό πρέπει να κάνω. Αρχίζουν και μου το δείχνουν πολλά γύρω μου, το σώμα μου μου πετάει προειδοποιητικά μηνύματα και η μικρή περιμένει αδελφάκι… και όλα αυτά για να αλλάξουν είναι μόνο στο δικό μου χέρι….

Οι γύρω μου μου λένε και μου ξαναλένε για την χειρουργική λύση απο την μια…βλέπω και το τρέξιμο της φιλενάδας μου απο την άλλη…οι σκέψεις μου γυρνάνε στις ίδιες αμφιβολίες….απο την άλλη αναρωτιέμαι πόσο μεγάλο ουπς θα είναι στον οργανισμό μου να χάσεις γύρω στα 10-15 κιλά μεσα σε ενα μηνα, πόσο μεγάλη ώθηση ψυχολογική θα αποκτήσεις…και αν όμως μετά…; σκέψεις και αμφιβολίες που δεν θέλω να τις επεκτείνω τώρα γιατί θα γράφω μέχρι αύριο ξαναγυρνάνε σε πρώτο ρόλο στον εγκέφαλό μου. Και απο την άλλη ξαναγυρίζει ο γιατρός μου με την προπερσινή παρακαλώ φράση…»Να κάνεις χειρουργείο να πέσουν τα κιλά σου, για να προχωρήσουμε στην επεμβατική στεφανιογραφία αν χρειαστεί. Τώρα να στην κάνω να δούμε σε τι φάση είσαι αλλά αν πρέπει να επέμβω με σταντ κτλ δεν θα μπορώ. Πρέπει να χάσεις κιλά. Πόσα κιλά; 50! Δεν κατάλαβα γιατί είσαι αρνητική; Για αυτές τις περιπτώσεις είναι. Επιβάλεται να το κάνεις! κλείσε ραντεβού και μην το αφήνεις» και δώστου ξανά οι αμφιβολίες και μια φωνή κάπου εκεί στο βάθος που να μου φωνάζει μην πας…μπορείς να τα καταφέρεις. Και αν μπορείς τότε γιατί δυο χρόνια τώρα σχεδόν εσύ μαλακίζεσαι αντί να έχεις να δείξεις ένα πτωτικό αποτέλεσμα; 50 κιλά για τη καρδιά, 50 κιλά για τις φλέβες. 50 κιλά για το παιδί! Ολα μαζί σε συσκευασία δώρου βρε!

Ωχ!!!!!Μπέρδεμα. Για το δικό μου το μυαλό γιατί για τους άλλους είναι ξεκάθαρο. Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι. Εγώ έχω δίκιο ή οι άλλοι; Και κάπου εκεί μέσα στα γιατί και στα διότι, την ώρα που ένιωθα τα περιθώρια να στενεύουν είπα για άλλη μια φορά στον εαυτό μου ότι πρέπει να κάνω μια σοβαρή προσπάθεια. Μια τελευταία σοβαρή προσπάθεια η οποία αν δεν πετύχει η μόνη λύση μετά κυρίως χρονικά είναι το χειρουργείο…

Ωραια τα λιγοστά βραδυνά, ωραία τα weight watchers αλλά για την συγκεκριμένη χρονική στιγμή θέλει κάτι πιο δραστικό…Ισως η πρωτεινική δίαιτα που έκανα πέρσι και μου χάρισε τα -9 κιλά και το βασικότερο που έμεναν σταθερά παρά τα ελεύθερα διαστήματα που έδινε η δίαιτα για να υπάρξει μια ισορροπία στην διατροφή.

Είδα και την φίλη μου που ακόμα τα έχει κρατήσει τα χαμένα της. 25 κιλά σε σχεδόν 6 μήνες δεν το λες λίγο (το δικό της αποτέλεσμα). Βέβαια παρόλο που έχει τελειώσει απο εκείνο το 6μηνο όποτε παει να ξεφύγει με ενα δυο κιλά το ξαναξεκινάει για να κρατήσει μια ισορροπία.

Με βαριά καρδιά ξεκίνησα το πρώτο 10ήμερο και μάλιστα χωρίς μεγάλο ενθουσιασμό μιας και είναι λίγο μονότονη. 

Αύριο κλείνει το πρώτο δεκαήμερο και σήμερα ζυγίστηκα. Είδα το αποτέλεσμα, κατέβηκα και ξανα ανέβηκα να δω αν εχω κανει λάθος. 5 κιλά! Προσπάθησα να μην ενθουσιαστώ και την καταστρέψω την «τελευταία» μέρα. Έδιωξα το 1,700 και του έδωσα και τόκο μαζί. Απο την μια χάρηκα, απο την άλλη φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό…. Σύνολο -6,800

Εύχομαι να ξυπνήσει ο εγκέφαλος και να μην με αφήσω να βαρεθώ. Σαφώς και δεν θα είναι αυτό το αποτέλεσμα συνέχεια, σαφώς και έφυγε και το απολωλώς 1700 που οτι ειχε ερθει κτλ αλλά είναι εντυπωσιακό το πως σου ανεβάζει την διάθεση ενα και μόνο νούμερο! Μισό κιλό να αλλάξω δεκάδα και κρατάω μικρό καλάθι γιατί πολλές φορές την έχω κάνει την διαδρομή του πισωγυρίσματος.

Ιδωμεν….

Μέρες 13η εως 16η

Καλημέρα σε όλους!

Η πρώτη φάση της κρίσιμης περιόδου έχει ξεκινήσει. Το μυαλό χαλαρώνει, τα μολύβια και τα χαρτιά ξεχνιούνται και εσύ έχεις την αίσθηση ότι είσαι απόφοιτος της σχολής «τσουκου τσουκου» όπως λέει και μια φίλη μου το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει ότι τσούκου τσούκου θα λοξοδρομήσεις…πάλι…

Οχι δεν έκανα γουρουνίτσες, στο μυαλό ένιωσα να χαλαρώνω…να μην το έχω σε πρώτη προτεραιότητα την Παρασκευή και το Σάββατο. Το Σάββατο το βράδυ έκατσα λίγο στον υπολογιστή να χαζέψω και να οργανώσω λίγο (λέμε τώρα…) Λιγο πριν τον κλείσω ένιωσα έναν πόνο στο πέλμα του αριστερού ποδιου.

Την Κυριακή το πρωί ξύπνημα με πόνο στα πόδια κυρίως στο αριστερό το οποίο και εμφανισιακά είναι πιο επιβαρυμένο (σε αυτό μου είχε σπάσει μια φλέβα πριν λίγα χρόνια και φαίνονται και εμφανισιακα κτλ). Οπου το ακούμπαγα απο το καλάμι και κάτω με πόναγε λες και το ειχα χτυπήσει και είχε κάποια μελανιά. Το ίδιο αισθανόμουν και στο δεξί αλλά σε λίγο μικρότερο βαθμό. Ακόμα και η ραφή του περιγράμματος του μαξιλαριού του καναπέ που ακούμπαγε πανω στο πόδι μου με ενοχλούσε.

Μετά απο λίγη ώρα πήγα στο κρεβάτι και έβαλα όσο πιο ψηλά τα πόδια και έμεινα εκεί για μερικές ώρες. Όταν σηκώθηκα, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά το πόσο διαφορετικά είναι τα πόδια μου ξεπρησμένα. Πίστευω ότι η εμφάνισή τους είναι η συγκεκριμένη γιατί εχω τόσα κιλά. Οταν τα βλέπω ομως ξεπρησμένα εντυπωσιάζομαι με το πόσο πιο «αδύνατα» είναι στην πραγματικότητα!!!

Εκεί που θορυθήθηκα ήταν όταν παρατήρησα ότι ειχαν κοκκινήσει! Συνειδητοποίησα ότι όπου ήταν ερυθρό ήταν και εκεί που με πόναγε. Να φανταστείτε το παπούτσι που με ακούμπησε κάποια στιγμή που τα φόρεσα με ενοχλούσε πάρα πολύ. Το μυαλό μου ταξίδευε σε πολλούς λόγους που δεν μου άρεσαν…το βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ μπήκα στο ιντερνετ να το κοιτάξω λίγο μέχρι να παω στον καρδιολόγο που είχα κλείσει ραντεβού συμπτωματικά λιγες μερες πριν.

Οι πιθανές εξηγήσεις ήταν η μια «καλύτερη απο την άλλη»… δεν θα σας πω τι για να μην σας μαυρίσω την καρδιά αλλά είναι απο αυτές τις καταστάσεις που σε κόβει κρύος ιδρώτας και λες «θα την βγάλω το βράδυ;»

Το σύμπαν χτυπάει καμπανάκια… δίνει προειδοποιήσεις….και εσύ; τι κανεις; Φωνάζεις «δώσε μου ενα σημάδι;»

όπως ο Jim Carrey στην ταινία «Θεός για μια εβδομάδα» και όλα τα σημάδια μόνο που δεν έχουν βγάλει χέρι να σε μουτζώσουν;

Δευτερα πρωί λοιπόν και τετραδιάκια, μολυβάκια και όλα τα εις «άκια» βγήκαν στην επιφάνεια και σήμερα Τρίτη υπήρξε και ένα 25 λεπτο περπάτημα. Το μεσημεριανό έχει μια σούπερ δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα με μαυρομάτικα και χιλια δυο άλλα υλικά και για το βράδυ ακόμα δεν έχω σκεφθεί 🙂

Μέρα 10η, ζύγισμα, 11η και 12η…»α! πιάσε και μια ποικιλία!»

Καλησπέραααα

η καλή διατροφικά ροή των ημερών συνεχίζεται κανονικά 🙂

Την 10η μέρα είχα και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα.

Μείον 3 κιλά (2,900 για την ακρίβεια αλλά θα το κάνω όπως οι τιμές τύπου 0,99 για να «εντυπωσιάσω» περισσότερο το μάτι 😉 )

Τα δύσκολα ξεκινάνε απο εδώ και πέρα…

Μέρα 11η λίγο πιο χαλαρή με την διαφορά ότι το μενού είχε και μεσημεριανό και βραδινό και σήμερα 12η μέρα πάλι στα ίδια μοτίβα μέχρι στιγμής πάντα.

Σας είπα για την πρόσφατη ποικιλία με τον τόνο Αν θυμάστε είχα βάλει και κολοκυθάκια βραστά στο άκουσμα των οποίων η κόρη μου δεν είχε αντιδράσει και με πολυ ενθουσιασμό.

Το ενίσχυσα με χαρακτηρισμούς πριν το δει, ψιλοσυμφώνησε αλλά όταν τα είδε δεν ήθελε να τους δώσει την ευκαιρία που διακαώς αναζητούσαν 🙂

Εκείνη την βραδιά λοιπόν είχε πυρετό, λίγο το κολοκυθάκι, λίγο η συντροφιά με λίγο τυράκι, λίγο με ενθουσιασμό, λίγο η υπενθύμιση ότι ειναι σαν το μπριαμ, λίγο με φωνή της εξήγησα ότι το μόνο που θέλω ειναι να δοκιμάσει ενα μονο μικρό κομματάκι αλλιώς θα της δώσω τα δικά μου που ήταν πολύ περισσότερα. Χρησιμοποιήσαμε και τον πυρετό ο οποίος δεν ξέρω αν το γνωρίζετε φοβάται πάρα πολύ τις ιδιότητες των κολοκυθιών. Τελικά έφαγε ένα μικρό κομμάτι με την ετυμηγορία  «δεν μου αρέσε!»

Της εξήγησα ότι θέλω ένα ακομα μικρό κομματάκι να φάει και αύριο και μετά θα βλέπαμε. Λίγο πριν κοιμηθεί ήρθε να μου πει ότι τελικά ήταν ωραίο το κολοκυθάκι και ότι θέλει ακόμα ένα το πρωί.

«Το πρωί όχι αλλά το βράδυ θα φτιάξουμε μια ωραία ποικιλία σαν την σημερινή και θα το βάλουμε και αυτό μέσα.» της απάντησα ευχαριστημένη για την επιμονή μου 🙂

Το επόμενο πρωί η αλήθεια είναι οτι το θυμήθηκε. Το δε βράδυ το αναζήτησε μιας και ο πυρετός είχε υποχωρήσει οπότε αναβαθμίστηκε στα μάτια της 😉 Αυτή την φορά της το έβαλα στο πιάτο να το πάρει μόνη της.

Η μικρή μου… 🙂 … απο την μια ήθελε να το ξανα δοκιμάσει και απο την άλλη εμενε το πιρούνι μετέωρο μπροστά στο στόμα της προσπαθώντας να πείσει τον ίδιο της τον εαυτό 🙂 Ο ενθουσιασμός μπήκε μπρος και σύντομα το κολοκύθι βρισκόταν στο μικρό της στομαχάκι. Δεν ήθελα να φάει άλλο. Ήθελα μόνο αυτή την κινηση. Άλλωστε ήταν ακόμα ταλαιπωρημένη απο τον πυρετό και δεν ήθελα να φάει και πολύ. Το επόμενο στην λίστα είναι το παντζάρι κάτι που δεν θέλει ούτε να δοκιμάσει. Τρεις μέρες την έχω στις σωστές δόσεις με την την περιγραφή των καταπληκτικών του ιδιοτητων και πιστεύω ότι δεν θα αργήσει να το δοκιμάσει μόλις το βγάλω στο τραπέζι 😉

«Τί θα φάμε για βράδυ μαμά;» με ρώτησε χτες.

«θα δουμε» της απάντησα

«ασε ξέρω…τι θα έλεγες να φτιάξεις μια ωραία ποικιλία με καροτάκια, ντοματούλα και λαχανικά που κάνουν καλό στο σώμα μου και ότι άλλο νομίζεις;» 🙂

Και έτσι και έγινε χαμογελώντας. Με τις σαλατούλες δεν μου είχε ιδιαίτερο πρόβλημα. Και λίγο στην αρχή που δεν εδειχνε και πολύ ενθουσιασμό όταν άρχισα το βράδυ να φτιάχνω μαρουλοσαλάτες και ερχοταν να δει τι τρώω και κατ επεκταση να δοκιμάσει σιγά σιγά άρχισε να θέλει την δική της σαλάτα, και έτσι μια μικρογραφία της δικής μου ερχόταν μπροστά της 🙂

Θέλει υπομονή, επιμονή, αγάπη και τον σωστό τρόπο να μυήσεις τα παιδιά στις σαλάτες ακόμα και αν δεν τους αρέσουν στην αρχή. Το δικό σου παράδειγμα είναι το βασικότερο κίνητρο άλλωστε! Και εννοείται ότι δεν επιμένουμε σε βαθμό που να τα «κάψουμε» τα καημένα τα ζαρζαβατικούλια! Δεν θέλουμε να ακούνε λαχανικά και να κάνουν εμετό…αλλά να τα τρώνε με ευχαρίστηση. Άλλωστε ποιος δεν πέρασε απο διάφορες γευστικές δοκιμές με πράγματα που άλλοτε του άρεσαν και άλλοτε όχι.

Η βραδινή μας ποικιλία λοιπόν τείνει να αντικαταστήσει τις μαρουλοσαλάτες για λίγο, έτσι για αλλαγή και να φέρει σε χρωματική παλέτα διάφορα λαχανικά που συντροφεύουν διαφορες άλλες τροφές κυρίως πρωτεινικές. Πότε λίγο αυγό, πότε καλαμάκια, πότε γαλοπούλα και τυράκι, πότε μπιφτεκάκι και πότε ψαράκι

Μέρα 9η

Καλημέρααα 🙂

Το χθεσινό βραδινό μου ήταν μια ωραία καλοκαιρινή ποικιλία η οποία περιελάμβανε:

καρότο, αγγούρι, ντοματάκια, κολοκυθάκια βραστά, 1 παξιμαδάκι, μισή κονσέρβα τόνου και 3 κγ λάδι. Πολύχρωμο, δροσερό και τραγανό 🙂

Σήμερα με το που ξύπνησα ξεκίνησα αμέσως (…τι πρωτότυπο!!! ) με τις δουλειές του σπιτιού και έτσι το πρωινό πήγε υπερ πίστεως για άλλη μια φορά και το πρώτο και κυρίως γεύμα ήταν το μεσημεριανό μου το οποίο ήταν ρεβίθια με το ρύζι. Έγινε τέλειο η αλήθεια είναι και ήταν νοστιμότατο.

Αυτά μέχρι στιγμής. Πάω να συνεχίσω με τις δουλειές (μα δεν τελειώνουν ποτέ;;;….) 🙂

Καλή συνέχεια σε όλους 🙂