Μέρες 13η εως 16η

Καλημέρα σε όλους!

Η πρώτη φάση της κρίσιμης περιόδου έχει ξεκινήσει. Το μυαλό χαλαρώνει, τα μολύβια και τα χαρτιά ξεχνιούνται και εσύ έχεις την αίσθηση ότι είσαι απόφοιτος της σχολής «τσουκου τσουκου» όπως λέει και μια φίλη μου το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει ότι τσούκου τσούκου θα λοξοδρομήσεις…πάλι…

Οχι δεν έκανα γουρουνίτσες, στο μυαλό ένιωσα να χαλαρώνω…να μην το έχω σε πρώτη προτεραιότητα την Παρασκευή και το Σάββατο. Το Σάββατο το βράδυ έκατσα λίγο στον υπολογιστή να χαζέψω και να οργανώσω λίγο (λέμε τώρα…) Λιγο πριν τον κλείσω ένιωσα έναν πόνο στο πέλμα του αριστερού ποδιου.

Την Κυριακή το πρωί ξύπνημα με πόνο στα πόδια κυρίως στο αριστερό το οποίο και εμφανισιακά είναι πιο επιβαρυμένο (σε αυτό μου είχε σπάσει μια φλέβα πριν λίγα χρόνια και φαίνονται και εμφανισιακα κτλ). Οπου το ακούμπαγα απο το καλάμι και κάτω με πόναγε λες και το ειχα χτυπήσει και είχε κάποια μελανιά. Το ίδιο αισθανόμουν και στο δεξί αλλά σε λίγο μικρότερο βαθμό. Ακόμα και η ραφή του περιγράμματος του μαξιλαριού του καναπέ που ακούμπαγε πανω στο πόδι μου με ενοχλούσε.

Μετά απο λίγη ώρα πήγα στο κρεβάτι και έβαλα όσο πιο ψηλά τα πόδια και έμεινα εκεί για μερικές ώρες. Όταν σηκώθηκα, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά το πόσο διαφορετικά είναι τα πόδια μου ξεπρησμένα. Πίστευω ότι η εμφάνισή τους είναι η συγκεκριμένη γιατί εχω τόσα κιλά. Οταν τα βλέπω ομως ξεπρησμένα εντυπωσιάζομαι με το πόσο πιο «αδύνατα» είναι στην πραγματικότητα!!!

Εκεί που θορυθήθηκα ήταν όταν παρατήρησα ότι ειχαν κοκκινήσει! Συνειδητοποίησα ότι όπου ήταν ερυθρό ήταν και εκεί που με πόναγε. Να φανταστείτε το παπούτσι που με ακούμπησε κάποια στιγμή που τα φόρεσα με ενοχλούσε πάρα πολύ. Το μυαλό μου ταξίδευε σε πολλούς λόγους που δεν μου άρεσαν…το βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ μπήκα στο ιντερνετ να το κοιτάξω λίγο μέχρι να παω στον καρδιολόγο που είχα κλείσει ραντεβού συμπτωματικά λιγες μερες πριν.

Οι πιθανές εξηγήσεις ήταν η μια «καλύτερη απο την άλλη»… δεν θα σας πω τι για να μην σας μαυρίσω την καρδιά αλλά είναι απο αυτές τις καταστάσεις που σε κόβει κρύος ιδρώτας και λες «θα την βγάλω το βράδυ;»

Το σύμπαν χτυπάει καμπανάκια… δίνει προειδοποιήσεις….και εσύ; τι κανεις; Φωνάζεις «δώσε μου ενα σημάδι;»

όπως ο Jim Carrey στην ταινία «Θεός για μια εβδομάδα» και όλα τα σημάδια μόνο που δεν έχουν βγάλει χέρι να σε μουτζώσουν;

Δευτερα πρωί λοιπόν και τετραδιάκια, μολυβάκια και όλα τα εις «άκια» βγήκαν στην επιφάνεια και σήμερα Τρίτη υπήρξε και ένα 25 λεπτο περπάτημα. Το μεσημεριανό έχει μια σούπερ δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα με μαυρομάτικα και χιλια δυο άλλα υλικά και για το βράδυ ακόμα δεν έχω σκεφθεί🙂

2 thoughts on “Μέρες 13η εως 16η

  1. Για ποδάγρα μου κάνει το «σκηνικό» με τα πόδια. Κοινώς το αυξημένο ουρικό οξύ στον οργανισμό δημιουργεί μια τέτοια κατάσταση. Απ’ την άλλη μου κάνει επίσης και για θρομβοφλεβίτιδα, όποτε κυρία μου μην το αμελείς όπως και να’ χει βουρ σε γιατρό να δεις τι συμβαίνει. Καλύτερα να προλάβεις την κατάσταση, για να μπορείς φυσικά και να έχεις την δύναμη να κάνεις περίπατο. Όχι μόνο οι καμπάνες της ενορίας σου, σου χτυπάνε, βάλε και ολώνε των εκκλησιών της Χαλκίδας…. και μην ξεχάσεις και τα πλοία με τις μπουρούδες που σφυράνε όπως την πρωτοχρονιά! Το παράχεσα ε; Το κάνω για να σε βάλω σε τάξη!!!:mrgreen:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s