Το πρώτο βουναλάκι

Λίγες μέρες πριν άρχισα να νιώθω στα πατώματα. Ενώ ο διατροφικός μου μήνας πήγε καλά, στην αρχή του δεύτερου αρρώστησα και αισθανόμουν μαντάρα. Στην δική μου αδιαθεσία συμπληρώστε μια αντίστοιχη της κορης μου, και (σας έχω πει ότι κρατάω την ανιψιά μου πολλές φορές) την σκυτάλη έπιασε και η ανιψιά μου. Με το που πήγα να νιώσω λίγο καλύτερα είχα την μικρή ανιψιά με βήχα, μυξούλες και πυρετούλι, μαζί με τις μυξούλες και τον βήχα της κόρης μου και τον βήχα τον δικό μου.

Τα παράθυρα ανοιχτά με την κάθε ευκαιρία να αεριστεί το σπίτι. Το κλείσιμο μέσα να μου χτυπάει κόκκινο. Άσκηση έχω μέρες να κάνω και το στομάχι τούμπανο. Η διάθεση στα πατώματα λοιπόν και το μυαλό μου να γεμίζει με αμφιβολίες για άλλη μια φορά για την μέθοδο που επέλεγα. Κάτι που ήταν λάθος βέβαια αλλά όταν νιώθεις τα νεύρα σου στο κόκκινο δεν σκέφτεσαι και πολύ λογικά. Το να προβείς σε αλλαγές δεν είναι υπόθεση ενος μηνός είναι υπόθεση ζωής.

Σημαίνει ότι συνειδητοποιείς αυτά που μέχρι τώρα ήξερες και το κυριότερο επιλέγεις να τα κάνεις πράξη.Και αυτό δεν πρέπει να επηρεάζεται απο ψυχολογικές διακυμάνσεις. 

μιας και αυτό θα είναι μόνο η αφορμή να ξεκινήσει αυτός ο κύκλος που όλοι γνωρίζουμε καλά. Η ευεξία έρχεται απο την ψυχολογική μας διάθεση και όχι απο την τροφή που λαμβάνουμε.

Το ίδιο βράδυ που αισθανόμουν ότι θα σκάσω απο φούσκωμα και νεύρα είδα ότι είχα ωορρηξία. Έχω σταματήσει να κοιτάω πότε είναι οι ημερομηνίες γιατί δεν θέλω να μου δίνω «δικαιολογίες» για γουρουνίτσες, πράγμα που διαπίστωσα και την προηγούμενη περίοδο. Το φούσκωμα είναι αυτό που με κινητοποιεί να πώ «βρε λες;»

Δεν σας κρύβω ότι χάρηκα γιατί όλα αυτά τα συμπτώματα είχαν δικαιολογία και δεν ήταν γιατί απλά έχω χάσει την μπάλα. Το κλειδί είναι να μην ξεφύγεις και να μην παραστρατήσεις. Αν κανεις το λάθος και γουρουνιάσεις μετά έρχονται και οι τύψεις και πάει λέγοντας. Αν επιμείνεις άλλωστε στο να μην τρως ότι δεν πρέπει δεν μπορεί…θα φανεί! Μπορεί να πάρει ένα μήνα, δυο μέρες, τρεις εβδομάδες αλλά θα φανεί και το ξέρουμε. ‘Οπως ξέρουμε ότι δεν παχαίνουμε με αέρα.

Αν κάνουμε αλλαγές θα έχουμε και αλλαγές! Νομίζω ότι είναι τόσο απλό! Πολλές φορές χανόμαστε στα πολύπλοκα και ξεχνάμε την αλήθεια της απλοτητας!

Σήμερα και πριν ξεκινήσω να γράφω αυτήν την ανάρτηση είδα ότι η φίλη Μάρσι έχει κάνει μια αντίστοιχη. «Κοίτα να δεις» σκέφτηκα, «άλλη μια απόδειξη του πόσο κοινά συναισθήματα και σκέψεις βιώνουν όσοι αντιμετωπίζουν θέματα με τα κιλά τους». Αφού έστειλα την απάντησή μου έκατσα να αποτυπώσω και τις σκέψεις μου εδώ🙂

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το εξής: Είναι ενδιάμεσα πρωινού μεσημεριανού, έχω φάει για σνακ μια χούφτα ξηρούς καρπούς, έχω πιει και ένα ποτηράκι του κρασιού πορτοκάλι φρεσκοστυμμένο και όλα καλα. Μέχρι να φτάσει η ώρα του μεσημεριανού όμως αρχίζει και με κόβει μια πείνα εντονότατη. Γνωρίζω λοιπόν ότι διατροφικά είμαι καλυμμένη και ότι δεν πρέπει να πάρω οτιδήποτε άλλο. Κάποια στιγμή που άνοιξα τα ντουλάπια και αφού η πείνα υποχώρησε (μόνο πραγματική δεν ήταν) παρατηρώ ότι λίγο πολύ οι επιλογές για φαγητό άμεσης κατανάλωσης που συνηθως έχουν τα σπίτια ανήκουν σε πολύ συγκεκριμένες και φυσικά όχι οι αποδεκτές κατηγορίες η βάση των οποίων είναι ή το ψωμί ή η ζάχαρη (κρακεράκια, παξιμαδάκια, μπισκοτάκια κτλ). Ένας τρόπος που έκανα πράξη απο την αρχή του προηγούμενου μήνα ήταν να βάλω φρούτα και σε γυάλες σε εμφανή σημείο δημητριακά, ξηρούς καρπούς και παστέλι έτσι ώστε να περάσω (συνειδητά ή υποσυνείδητα) στο μυαλό μου ότι αυτές είναι επιλογές για σνακ ή αντικατάσταση γευμάτων και εκεί πρέπει να οδηγηθεί. Βοηθάει και με την μικρή.

Δεν σας έχω πει για το αν πεινάω ή όχι. Πέρα απο την πείνα την έντονη την γνωστή κατά την ωορρηξίοπεριόδου μπορώ να πω οτι ειμαι σε καλά επίπεδα. Μέσα στην ημέρα δεν πεινάω πολύ έως καθόλου πολλές φορές. Και εκεί που αναρωτιέμαι αν δεν πεινάς πώς θα χάσεις έρχονται τα βράδια και εκεί μου δείχνει οτι δεν μπορεί μάλλον λειτουργεί. Κάπου κατά τις 10.30 – 11.00 και μετά γίνεται όλο και πιο έντονο αρκετές φορές αλλά μετά δεν υπάρχει περίπτωση να του κάνω το χατήρι.

Σημείο εντυπωσιακό για μένα είναι και το φαγητό απ έξω το οποίο όχι μόνο το περιόρισα αλλά και δεν το αναζητώ. Οταν έχω κάτι μπροστά μου το «ζυγίζω» στα γρήγορα όχι προς το μέγεθος και τις θερμίδες αλλά ως προς την χρησιμότητά του. Το μόνο που εύχομαι είναι να μου κρατήσει και να μην επηρεάζεται απο τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που καλώς ή κακώς έχει ο κύκλος μας τις περισσότερες φορές.

Άλλωστε όπως έγραψα και στην Μάρσι μια σπουδαία κουβέντα που άκουσα πρόσφατα είναι ότι οι δίαιτες (ή η απώλεια των κιλών) δεν έχουν διάρκεια, γιατί το μυαλό και το σώμα δεν μπορεί να κρατήσει για καιρό κάτι που δεν μπορεί να του γίνει βίωμα!

Μήπως τελικά μόνοι μας σαμποτάρουμε τον εαυτό μας; Και αν αυτό υπάρχει περίπτωση να ισχύει δεν πρέπει να το αντιστρέψουμε;

Ενα ωραίο φαγητό (που δεν ειναι αυτο η αιτια του παχους πλακα πλακα) μπορείς να το απολαύσεις και με λιγότερα κιλά. Γιατί πρέπει να είμαστε σε όσα είμαστε και να είναι και γεμάτο τύψεις; Ας κάνουμε τις επιλογές σε αυτά που ξέρουμε και όταν το θέλουμε θα το απολαύσουμε. Άλλωστε σκεφτείτε, πόσες φορές γυρίζετε στα ίδια και στα ίδια φαγητά, στις ίδιες και στις ίδιες γουρουνιές,στα ίδια και στα ίδια τσιμπολογήματα; Πόσα χρόνια γίνεται αυτό; Με τις ίδιες ανακυκλωμένες επιλογές; Αλλαξαν ποτέ οι γεύσεις αυτών που τρώτε; Όχι! Πώς λοιπόν θα αλλάξουν τώρα; Αν κατι σας αρέσει θα σας αρέσει πάντα. Αυτό δεν αλλάζει. Ας αλλάξει όμως η συχνότητα και να αλλάξει δραστικά. Τοποθετήστε το 1-2 φορές το μήνα. Ας πουμε για παράδειγμα οτι σας αρέσουν τα τρίγωνα πανοράματος. Και σε τρεις εβδομάδες θα πατε Θεσσαλονίκη ή θα σας φέρει κάποιος απο εκει. Ναι, να πάτε και να το απολαύσετε. Αλλά μεσα σε αυτές τις 3 εβδομάδες μην καταναλώσετε τίποτα γλυκό. Αφαιρέστε την ζάχαρη απο τον καφέ, ξεχάστε τα βουτηματάκια, τα γλυκάκια και τα σοκολατάκια. Έτσι για το γαμώτο! Για την αλλαγή. Η προηγούμενη μέθοδος (πχ η κατανάλωση στο παράδειγμα που έφερα όλων των παραπάνω) δεν πιάνει και το έχετε δει πολλάκις. «Για να γίνουν αλλαγές πρέπει να κάνουμε πράγματα που δεν κάναμε πριν» λέει ένα μότο και έχει απολυτο δίκιο.

«Η μεγαλύτερη τρέλα είναι να περιμένουμε να δούμε αλλαγές χωρίς να αλλάξουμε το παραμικρό απο όσα κάναμε μέχρι τώρα» λεει ένα άλλο με άλλα λόγια.

Εσείς λοιπόν τι αποφασίζετε;….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s