«Η συμφιλίωση με ένα λεμόνι» (αν χιονίσει εγώ θα φταίω)

(Καταρχήν συνειδητοποίησα ότι οι σελίδες που φαίνονται κάτω απο τον τίτλο είναι πολύ λίγες γιατί έχω και άλλες που δεν φαίνονται! Γιατί;;;;;;;)

Κάτι νιώθω ότι αλλάζει….αλλάζει όμως; Νιώθω ότι θέλω να εντάξω ποικιλία λαχανικών στην ημερήσια διατροφή μου. Να αλλάξω λίγο τις διατροφικές μας συνήθειες…

Βλέπω όλα τα επεισόδια του Όλα για την Υγεία μου για να έχω καθημερινή επαφή με το αντικείμενο και το που μπορεί να μας οδηγήσει η λάθος διατροφή.

Είναι μια εκπομπή που θεωρώ ότι έχει σωστή ενημέρωση και δυστυχώς δεν την βλέπω στην ώρα της. Αφού είδα ότι τα επεισόδια υπάρχουν είπα : «Κάποια στιγμή θα τα δω» Κάποια στιγμή, άλλο ένα κομμάτι της αναβλητικότητάς μου J Όπως και διάφορες μαγειρικές εκπομπές, όπως και τόσα άλλα

Οσο μαζεύονται τόσο παραμένουν. Αν δεν αλλάξουμε μικρά πράγματα πώς θα έρθουν τα μεγάλα; Θα μου πεις από τους αποθηκευμένους σελιδοδείκτες θα γίνει η αλλαγή; Και από εκεί.

Προβλήματα υγείας, τρόποι αντιμετώπισης και όλες οι προληπτικές διατροφές συγκλίνουν λίγο πολύ στα ίδια πράγματα. Γράφω, διαβάζω, ανεβάζω κείμενα και πληροφορίες.

Και άλλη φορά έχω νιώσει αυτή την τάση….αλλά δεν έγινε και τίποτα. Μέχρι να πάω να ψωνίσω, μέχρι να πεισθώ ότι μου αρέσουν περισσότερο τα φασολάκια από το γύρο μου πέρναγε. Αυτή την φορά πέρασα κατευθείαν στην πράξη. Πήγα λαική, πήρα από το σουπερ μάρκετ αγκινάρες (!!!θαυμαστικά για την απόφαση αλλά και θαυμαστικά και για την τιμή τους !!! ) και σήμερα Κυριακή έφτιαξα αγκινάρες (!!!)

Συνήθειες του παρελθόντος πρέπει να τις αφήσω πίσω. Τόσα χρόνια τις χόρτασα. Τι εννοώ; Για παράδειγμα η Κυριακή. Έλα μωρέ…φασολάδα θα φτιάξω την Κυριακή; Η Κυριακή είναι για κάτι άλλο, διαφορετικό. Όταν όμως δεν είναι όλη σου η εβδομάδα με οσπρια και λαδερά γιατί η Κυριακή να είναι κατι το διαφορετικό;

Ετσι λοιπόν έγινε η Κυριακή, όταν γύρναγα από τη δουλειά και άξιζα να ξεκουραστώ με ένα φαγητό απ έξω, έτσι έγιναν τα σαββατοκύριακα που ερχόταν ο Χρήστος στην Αθήνα και βγαίναμε ή χουχουλιάζαμε με καμια ταινία και κάτι απεξω, έτσι είναι όταν νιώθεις την ανάγκη να επιβραβευτείς μέτα από κάτι έντονο / κουραστικό / κατι που σε νευρίασε κτλ και τα κιλά παραμένουν. Εκείνη την στιγμή δεν το πολυκαταλαβαίνεις άλλα με μια μικρή ματιά πίσω είμαστε σε θέση να το δούμε ξεκάθαρα. Ή μια μικρή απομάκρυνση την ώρα που πας να πιάσεις μια λιχουδιά σε βοηθάει να το δεις αν φυσικά θέλεις να το δείς!  Το μυαλό το οδηγεί φυσικά γιατί αν το μυαλό πει άλλα τότε αλλάζει και αυτός ο γευστικός κάλυκας κάπου εκεί στον ουρανίσκο προς τον λαιμό που λειτουργεί αυτόνομα και ζητάει εναλλαγή γεύσεων πριν καλά καλά φύγει η προηγούμενη.

Και για το πόσο σπουδαίο ρόλο παίζει το μυαλό στην υπόθεση διατροφής – και όχι μόνο – θα σας δωσω ένα προσωπικό παράδειγμα. Το λεμόνι! Ναι ναι το λεμόνι.

Εγώ και το λεμόνι είχαμε άριστες «οσφρητικές» σχέσεις. Τέλεια μυρωδιά, αλλά στο φαγητό δεν με πολυενθουσίαζε. Αν μάλιστα καμια πεθερά μου ή η μητέρα μου ή ο άντρας μου σαν γνήσιο παιδί της πεθεράς μου έβαζε πολύ λεμόνι πχ στις πατάτες εγώ ένιωθα ότι η πρώτη γεύση που νιώθεις είναι το λεμόνι και όχι της πατάτας. Αφήστε που με έπιαναν ανατριχίλες «συγκίνησης» όταν το γευόμουνα. Από την αρχή δεν με συγκινούσε πολύ, όταν δε το συναντούσα έντονα δεν το άντεχα. Φαγητά όπως λεμονάτο κτλ δεν υπήρχαν στο εργένικο πρόγραμμά μου και κατά συνέπεια στο οικογενειακό. Αντίστοιχα δεν με ενθουσιάζει και το ξύδι

Στην πορεία της παρατήρησης του εαυτού μου έβλεπα λοιπόν ότι ούτε λίγο ούτε πολύ σιγά σιγά αφαιρούσα και άλλα υλικά με διάφορες προφάσεις. Διάβασα λοιπόν πριν από κανα 2 μήνες οτι συμφωνα με την Πυθαγόρεια διατροφή ότι το έντερο / το σώμα μας δέχεται πικρές –  γλυκές –αλμυρές – ξινές γεύσεις, και έτσι υπάρχει μια ισορροπία. Όταν η ζυγαριά γέρνει προς μια από αυτές τις ομάδες και σχεδόν καταργεί κάποια άλλη αυτό μπορεί να είναι αιτία (όχι με την μια μερα φυσικά) για παθήσεις που αφορούν το πεπτικό σύστημα. Αυτή ήταν η ουσία σε γενικές γραμμές. Μάλιστα τώρα τελευταία μείωσα και το νερό που πίνω! Κάτι που χρόνια τώρα το κάνω σωστά και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό και αυτό άρχιζε τις τελευταίες δυο εβδομάδες να αλλάζει! Ε όχι! Μέχρι εδώ!

Σε γενικές γραμμές δεν σου λέει κάτι τρομερό ή να σε προωθει σε αγοραστικές λύσεις που θα σου βάλουν ψύλλους στα αυτιά. Είναι κάτι λογικό μιας και σε πολλά πράγματα στην ζωή μας λειτουργούν καλύτερα όταν υπάρχει ισορροπία και όλοι πια γνωρίζουμε ότι η υπερβολή πάντα βλάπτει Αφού λοιπόν ήξερα. Βρε λες το καημένο το λεμονάκι να κάνει την διαφορά; Τόσα και τόσα έχουν γραφτεί για τα οφέλη του και μιας και είναι απλή λύση γιατί να μην το δοκιμάσω; Και τόσο καιρό που τρώω αυτά που μου αρέσουν τι κατάλαβα; Και πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν υποστηρίζουν με σθένος όταν αναγκάζονται να κόψουν το αλάτι ότι τελικά όντως τα αρωματικά και το λεμονοξυδο το αντικαθιστεί; Πρέπει να φτάσω εκει; Γιατί να μην το ξεκινήσω τώρα;

Ετσι λοιπόν σε κάποια ντολμαδάκια έβαλα λίγο παραπάνω  από ότι άλλες φορές. Μετά σειρά είχε μια σούπα και πάει λέγοντας. Σήμερα έφτιαξα τις αγκινάρες τελικά και σε μια κατσαρόλα ταχύτητος έστυψα δυο λεμόνια.

Δεν με ενοχλεί ισως γιατί έπεισα τον εαυτό μου ότι είναι σωστό και θα μου κάνω περισσότερο καλό να το χρησιμοποιώ από το να μην το κανω. Ισως να είναι και ένα μάθημα και για άλλες αλλαγές. Ισως!  Ισως και να τα καταφέρω καλύτερα αυτή τη φορά…Το κακό είπαμε, είναι ότι θέλουμε με λίγη προσπάθεια μεγάλα αποτελέσματα

Όλα για την υγεία μου – Πόσα κιλά μπορώ να χάσω σε ένα μήνα; (με το εντυπωσιακό αποτέλεσμα ενος ανθρώπου που έχασε 50 κιλά σε 1,5 χρόνο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s