Εγω και εγω

Κατα καιρους εχω φαει γερα πρεσαρισματα. Είτε απο προσωπικα, ειτε απο θεματα υγειας, ειτε απο ηλιθιοτητες και αλλοτε απο ευγενια. Απορειτε; Ναι ναι, ευγενεια. Θεωρουσα σκοπιμο να μην αρχιζω να θυμωνω και να αρχιζω τα γαλλικά οταν καποιος με εκνευριζε ή μιλουσε ασχημα γιατι ειχε νευρα με κατι αλλο. Ο εαυτος μου ηταν ενα ειδος κυματοθραυστη. Μου αρεσε να χαλαρωνω τους αλλους, να τους ακουω, να ειμαι εκει για εκεινους και πολλες φορες καταπινα συμπεριφορες που με ενοχλουσαν επειδη ετσι καπνιζε σε καποιους. Για απλα μεν πραγματα αλλα ικανα να σ0υ χαλασουν την διαθεση. Στα πολυ σοβαρα αλλαζε η σταση μου!

Απο ενα σημειο και επειτα αλλαξα. Οχι ουσιαστικά αλλα επιφανειακα. Αρπαζομουν πιο γρηγορα, θυμωνα, το εξωτερικευα και εκνευριζομουν να δινω και να μην παιρνω τους βασικους κανονες συμπεριφορας. Και στην τελική γιατι πρεπει να δεχομαι εγω τα νευρα και την αγενεια καποιου που εχει νευρα με καποιον αλλον; Να ηρεμισει και να μου μιλησει αλλιως να μην μου μιλησει καθολου! Οριστε μας!

Και φυσικά δεν εμενε μονο εκει. Εκνευριζομαι απιστευτα με τους φωτεινους παντογνωστες οδηγους που αποφασιζουν να δειξουν στον δρομο ολες τις τεχνικες και το μεγαλειο της ηλιθιοτητας τους με χωσιματα, προσπερασεις και ολα τα ωραια. Πω πω! Εκει να δειτε. Η εκφραση μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι δεν εχει χαρακτηριστικοτερο παραδειγμα προς εφαρμογή.

Το θεμα ομως ειναι οτι οταν δεν το εχεις απο την φυση σου δεν μπορεις να το διατηρησεις σε υψηλα επιπεδα για πολυ καιρο. Ετσι και με μενα. Καταλυτικο ρολο επαιξε ο αντρας μου. Πιο ήρεμος απο την φυση του αλλα οταν εκνευριζεται εκνευριζεται. Χα χα. Μπορει να αδιαφορει για ολα αυτα που εκνευριζουν εμενα αλλα οταν τα παρει, ας κρυφτει αυτος που τον εκνευρισε χιχιχι.

Βασικα πιστευω οτι γρηγορα θα κουραζομουν απο αυτη την τσιτα, ισως ο αντρας μου και η σταση του το εκανε πιο γρηγορα. Παρολα αυτα ειμαι σε μια ενδιαμεση κατασταση. Ετσι λοιπον αποφασισα καποια στιγμη μετα την απολυση μου και μετα απο τρελη ταλαιπωρια μετακινησεων και ηλιθιων που το επαιζαν εξυπνοι συνεχως, οτι αρνουμαι κατηγορηματικα να δηλητηριαζομαι απο τους γυρω μου και την σταση ζωης τους. Και για να ειμαι εγω καλα, θα προσπαθουσα να ειμαι ακομα πιο ειλικρινης με τα συναισθηματα μου. Αφορμη για αυτη την εναρξη ηταν ενα περιστατικο πολυ πολυ παλιο, οπου ενω ειχα πονεσει απιστευτα επεσα πανω σε ενα κειμενο που ειχα γραψει και καταλαβα οτι αντι να βρισω παρηγορουσα και απο πανω. Η απολυτη τρελλα. Αντι να αντιμετωπισω οπως αξιζε σε καποιον που με πονεσε πολυ, εγω τον παρηγορουσα και απο πανω. Ναι ναι, εχετε δικιο. Αλλιως λεγεται αυτο αλλα ακομα και τωρα δεν πολυ μετανιωνω μιας και ειναι προτιμοτερο να τα εχεις καλα με τον εαυτο σου παρα να πεις πραγματα που θα τα μετανιωσεις αργοτερα.

Παρολα αυτα δεν παμε στα ακρα. Ετσι λοιπον αυτο το χαρτακι ηταν αφορμη να αλλαξω λιγο καποια πραγματα. Μαλλον δεν ηταν και πολυ τυχαιο γιατι σπανια κατεγραφα αρνητικα και στεναχωρα πραγματα παρα μονο τα ευχαριστα. Ισως γιατι απο την στιγμη που το ξεπερναγα -δεν ηθελα να το εχω και γραμμενο για να μου το θυμιζει.

Τα τελευταια λοιπον χρονια προσπαθω να μπαινω στην θεση των αλλων περισσοτερο απο οτι πριν (δεν πιστευα οτι υπαρχει περισσοτερο για να πω την αληθεια), να ειμαι ακομα πιο ειλικρινης με τον εαυτο μου, να βλεπω και να αντιμετωπιζω με το ονομα τους τα αισθηματα μου. Μονο οταν ταυτοποιεις κατι μπορει να το «αντιμετωπισεις» σωστά. Ειμαι θυμωμενος, κουρασμενος, εκνευρισμενος, χαρουμενος και ισως ετσι βρισκεις και την πραγματική υποσταση των πραγματων και δεν καταφευγεις σε ενα ψυγειο ή να σκορπιζεις μπινελικια δεξια και αριστερα, για να βρεις τι σου φταει. Ισως μια καλη ψυχογραφηση του εαυτου σου σε κανει και καλυτερο ανθρωπο. Ισως…

Αναρωτηθειτε αν ειστε απολυτα ειλικρινης με τους εαυτους σας. Εγω παντα ειχα μια καλη σχεση με το μεσα μου. Ηξερα απο που πηγαζουν ολα και την προθεση μου καθε φορα και αυτο μου εδινε μια σιγουρια. Παντα πιστευα οτι εξαιρεσεις μπορει να υπαρχουν παντου και τις υποστηριζα. Πολλες φορες οι αλλοι εβρισκαν «προοδευτικα» καποια πραγματα που πιστευα ή ανοητα. Εξαρταται πώς θα το δεις. Υπηρχαν ομως και αυτες οι λιγες φορες που δεν υποστηριξα οσο επρεπε / ηθελα καποια πραγματα. Που δεν παραδεχτηκα στον εαυτο μου οτι εχω διαφορετικη εικονα. Αυτες τις λιγες φορες θελησα να βελτιωσω λοιπον αυτη την φορα. Αν ρωτησετε τον εαυτο σας ποτε δεν τολμησατε, ποτε δεν υπερασπιστηκατε, ποτε συμφωνησετε για να μην δημιουργησετε αλλη εικονα απο αυτην που επρεπε θα καταλαβετε τι εννοω.

Παντα ειχα την ικανοτητα να καταλαβαινω τι απασχολει καποιον πισω απο μια επιθετική συμπεριφορα. Να διαβαζεις αναμεσα στις γραμμες που λενε και οι Αγγλοι. Παντα εδινα σημασια στην λεπτομερια και οχι σε αυτο που προσπαθουσες να μου δειξεις. Χαιρομαι για αυτο και ειχα την ευκαιρια να το επιβεβαιωσω πολλες φορες στα χρονια που περασαν

Μεσα σε αυτη την αλλαγη ηρθε και η τελευταια αυτη προσπαθεια μου με το θεμα το διατροφικό. Η σχεση μας με το φαγητο ειναι αποτελεσμα τοσων πολλων πραγματων. Τουλαχιστον ας περιορισουμε αυτα που δεν χρειαζομαστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s